مزامیر 65
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.
1Au chef des chantres. Psaume de David. Cantique.
2ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.
2Avec confiance, ô Dieu! On te louera dans Sion, Et l’on accomplira les vœux qu’on t’a faits.
3گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.
3O toi, qui écoutes la prière! Tous les hommes viendront à toi.
4خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.
4Les iniquités m’accablent: Tu pardonneras nos transgressions.
5به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.
5Heureux celui que tu choisis et que tu admets en ta présence, Pour qu’il habite dans tes parvis! Nous nous rassasierons du bonheur de ta maison, De la sainteté de ton temple.
6و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.
6Dans ta bonté, tu nous exauces par des prodiges, Dieu de notre salut, Espoir de toutes les extrémités lointaines de la terre et de la mer!
7وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.
7Il affermit les montagnes par sa force, Il est ceint de puissance;
8ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.
8Il apaise le mugissement des mers, le mugissement de leurs flots, Et le tumulte des peuples.
9از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.
9Ceux qui habitent aux extrémités du monde s’effraient de tes prodiges; Tu remplis d’allégresse l’orient et l’occident.
10پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.
10Tu visites la terre et tu lui donnes l’abondance, Tu la combles de richesses; Le ruisseau de Dieu est plein d’eau; Tu prépares le blé, quand tu la fertilises ainsi.
11به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.
11En arrosant ses sillons, en aplanissant ses mottes, Tu la détrempes par des pluies, tu bénis son germe.
12مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.
12Tu couronnes l’année de tes biens, Et tes pas versent l’abondance;
13چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.
13Les plaines du désert sont abreuvées, Et les collines sont ceintes d’allégresse;
no verse 14 in this text
14Les pâturages se couvrent de brebis, Et les vallées se revêtent de froment. Les cris de joie et les chants retentissent.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.