مزامیر 109
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1خدای تسبیح من، خاموش مباش!
1Au chef des chantres. De David. Psaume. Dieu de ma louange, ne te tais point!
2زیرا که دهان شرارت ودهان فریب را بر من گشوده‌اند، و به زبان دروغ برمن سخن گفته‌اند.
2Car ils ouvrent contre moi une bouche méchante et trompeuse, Ils me parlent avec une langue mensongère,
3به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.
3Ils m’environnent de discours haineux Et ils me font la guerre sans cause.
4به عوض محبت من، با من مخالفت می‌کنند، و اما من دعا.
4Tandis que je les aime, ils sont mes adversaires; Mais moi je recours à la prière.
5و به عوض نیکویی به من بدی کرده‌اند. و به عوض محبت، عداوت نموده.
5Ils me rendent le mal pour le bien, Et de la haine pour mon amour.
6مردی شریر را براو بگمار، و دشمن به‌دست راست او بایستد.
6Place-le sous l’autorité d’un méchant, Et qu’un accusateur se tienne à sa droite!
7هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آیدو دعای او گناه بشود.
7Quand on le jugera, qu’il soit déclaré coupable, Et que sa prière passe pour un péché!
8ایام عمرش کم شود ومنصب او را دیگری ضبط نماید.
8Que ses jours soient peu nombreux, Qu’un autre prenne sa charge!
9فرزندان اویتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.
9Que ses enfants deviennent orphelins, Et sa femme veuve!
10و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه های خودقوت را بجویند.
10Que ses enfants soient vagabonds et qu’ils mendient, Qu’ils cherchent du pain loin de leur demeure en ruines!
11طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.
11Que le créancier s’empare de tout ce qui est à lui, Et que les étrangers pillent le fruit de son travail!
12کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمان وی احدی رافت ننماید.
12Que nul ne conserve pour lui de l’affection, Et que personne n’ait pitié de ses orphelins!
13ذریت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
13Que ses descendants soient exterminés, Et que leur nom s’éteigne dans la génération suivante!
14عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شودو گناه مادرش محو نگردد.
14Que l’iniquité de ses pères reste en souvenir devant l’Éternel, Et que le péché de sa mère ne soit point effacé!
15و آنها در مد نظرخداوند دائم بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببرد.
15Qu’ils soient toujours présents devant l’Éternel, Et qu’il retranche de la terre leur mémoire,
16زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاورد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تااو را به قتل رساند.
16Parce qu’il ne s’est pas souvenu d’exercer la miséricorde, Parce qu’il a persécuté le malheureux et l’indigent, Jusqu’à faire mourir l’homme au cœur brisé!
17چون که لعنت را دوست می‌داشت بدو رسیده و چون که برکت رانمی خواست، از او دور شده است.
17Il aimait la malédiction: qu’elle tombe sur lui! Il ne se plaisait pas à la bénédiction: qu’elle s’éloigne de lui!
18و لعنت رامثل ردای خود در بر‌گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.
18Qu’il revête la malédiction comme son vêtement, Qu’elle pénètre comme de l’eau dans son intérieur, Comme de l’huile dans ses os!
19پس مثل جامه‌ای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهدبود.
19Qu’elle lui serve de vêtement pour se couvrir, De ceinture dont il soit toujours ceint!
20این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.
20Tel soit, de la part de l’Éternel, le salaire de mes ennemis, Et de ceux qui parlent méchamment de moi!
21اما تو‌ای یهوه خداوند به‌خاطر نام خود بامن عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مراخلاصی ده.
21Et toi, Éternel, Seigneur! Agis en ma faveur à cause de ton nom, Car ta bonté est grande; délivre-moi!
22زیرا که من فقیر و مسکین هستم ودل من در اندرونم مجروح است.
22Je suis malheureux et indigent, Et mon cœur est blessé au-dedans de moi.
23مثل سایه‌ای که در زوال باشد رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.
23Je m’en vais comme l’ombre à son déclin, Je suis chassé comme la sauterelle.
24زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم ازفربهی کاهیده می‌شود.
24Mes genoux sont affaiblis par le jeûne, Et mon corps est épuisé de maigreur.
25و من نزد ایشان عارگردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود رامی جنبانند.
25Je suis pour eux un objet d’opprobre; Ils me regardent, et secouent la tête.
26ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،
26Secours-moi, Éternel, mon Dieu! Sauve-moi par ta bonté!
27تا بدانند که این است دست تو، و تو‌ای خداوند این را کرده‌ای.
27Et qu’ils sachent que c’est ta main, Que c’est toi, Éternel, qui l’as fait!
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و اما بنده توشادمان شود.
28S’ils maudissent, toi tu béniras; S’ils se lèvent, ils seront confus, Et ton serviteur se réjouira.
29جفا کنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.
29Que mes adversaires revêtent l’ignominie, Qu’ils se couvrent de leur honte comme d’un manteau!
30خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت.
30Je louerai de ma bouche hautement l’Éternel, Je le célébrerai au milieu de la multitude;
31زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.
31Car il se tient à la droite du pauvre, Pour le délivrer de ceux qui le condamnent.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.