مزامیر 112
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1هللویاه! خوشابحال کسی‌که ازخداوند می‌ترسد و در وصایای اوبسیار رغبت دارد.
1Louez l’Éternel! Heureux l’homme qui craint l’Éternel, Qui trouve un grand plaisir à ses commandements.
2ذریتش در زمین زورآورخواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد.
2Sa postérité sera puissante sur la terre, La génération des hommes droits sera bénie.
3توانگری و دولت در خانه او خواهد بود وعدالتش تا به ابد پایدار است.
3Il a dans sa maison bien-être et richesse, Et sa justice subsiste à jamais.
4نور برای راستان در تاریکی طلوع می‌کند. او کریم و رحیم و عادل است.
4La lumière se lève dans les ténèbres pour les hommes droits, Pour celui qui est miséricordieux, compatissant et juste.
5فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را به انصاف استوارمی دارد.
5Heureux l’homme qui exerce la miséricorde et qui prête, Qui règle ses actions d’après la justice!
6زیرا که تا به ابد جنبش نخواهد خورد. مرد عادل تا به ابد مذکور خواهد بود.
6Car il ne chancelle jamais; La mémoire du juste dure toujours.
7از خبر بدنخواهد ترسید. دل او پایدار است و بر خداوندتوکل دارد.
7Il ne craint point les mauvaises nouvelles; Son cœur est ferme, confiant en l’Éternel.
8دل او استوار است و نخواهد ترسیدتا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.
8Son cœur est affermi; il n’a point de crainte, Jusqu’à ce qu’il mette son plaisir à regarder ses adversaires.
9بذل نموده، به فقرا بخشیده است؛ عدالتش تا به ابدپایدار است. شاخ او با عزت افراشته خواهد شد.
9Il fait des largesses, il donne aux indigents; Sa justice subsiste à jamais; Sa tête s’élève avec gloire,
10شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید.
10Le méchant le voit et s’irrite, Il grince les dents et se consume; Les désirs des méchants périssent.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.