مزامیر 60
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای خدا ما را دور انداخته، پراکنده ساخته‌ای! خشمناک بودی، بسوی مارجوع فرما!
1Au chef des chantres. Sur le lis lyrique. Hymne de David, pour enseigner.
2زمین را متزلزل ساخته، آن راشکافته‌ای! شکستگیهایش را شفا ده زیرا به جنبش آمده است.
2Lorsqu’il fit la guerre aux Syriens de Mésopotamie et aux Syriens de Tsoba, et que Joab revint et battit dans la vallée du sel douze mille Édomites.
3چیزهای مشکل را به قوم خود نشان داده‌ای. باده سرگردانی به مانوشانیده‌ای.
3O Dieu! tu nous as repoussés, dispersés, Tu t’es irrité: relève-nous!
4علمی به ترسندگان خود داده‌ای تاآن را برای راستی برافرازند، سلاه.
4Tu as ébranlé la terre, tu l’as déchirée: Répare ses brèches, car elle chancelle!
5تا حبیبان تونجات یابند. به‌دست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما.
5Tu as fait voir à ton peuple des choses dures, Tu nous as abreuvés d’un vin d’étourdissement.
6خدا در قدوسیت خود سخن گفته است. پس وجد خواهم نمود. شکیم را تقسیم می‌کنم ووادی سکوت را خواهم پیمود.
6Tu as donné à ceux qui te craignent une bannière, Pour qu’elle s’élève à cause de la vérité. — Pause.
7جلعاد از آن من است، منسی از آن من. افرایم خود سر من است ویهودا عصای سلطنت من.
7Afin que tes bien-aimés soient délivrés, Sauve par ta droite, et exauce-nous!
8موآب ظرف طهارت من است و بر ادوم کفش خود را خواهم‌انداخت. ای فلسطین برای من بانگ برآور!
8Dieu a dit dans sa sainteté: Je triompherai, Je partagerai Sichem, je mesurerai la vallée de Succoth;
9کیست که مرابه شهر حصین درآورد؟ و کیست که مرا به ادوم رهبری کند؟
9A moi Galaad, à moi Manassé; Éphraïm est le rempart de ma tête, Et Juda, mon sceptre;
10مگر نه تو‌ای خدا که ما را دورانداخته‌ای و با لشکرهای ما‌ای خدا بیرون نمی آیی؟
10Moab est le bassin où je me lave; Je jette mon soulier sur Édom; Pays des Philistins, pousse à mon sujet des cris de joie!
11مرا از دشمن اعانت فرما زیرامعاونت انسان باطل است.
11Qui me mènera dans la ville forte? Qui me conduira à Édom?
12با خدا ظفر خواهیم یافت. زیرا اوست که دشمنان ما را پایمال خواهدکرد.
12N’est-ce pas toi, ô Dieu, qui nous as repoussés, Et qui ne sortais plus, ô Dieu, avec nos armées?
no verse 13 in this text
13Donne-nous du secours contre la détresse! Le secours de l’homme n’est que vanité.
no verse 14 in this text
14Avec Dieu, nous ferons des exploits; Il écrasera nos ennemis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.