مزامیر 56

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Louis Segond 1910

1ای خدا بر من رحم فرما، زیرا که انسان مرا به شدت تعاقب می‌کند. تمامی روزجنگ کرده، مرا اذیت می‌نماید.

1Au chef des chantres. Sur “Colombe des térébinthes lointains”. Hymne de David. Lorsque les Philistins le saisirent à Gath.

2خصمانم تمامی روز مرا به شدت تعاقب می‌کنند. زیرا که بسیاری با تکبر با من می‌جنگند.

2Aie pitié de moi, ô Dieu! Car des hommes me harcèlent; Tout le jour ils me font la guerre, ils me tourmentent.

3هنگامی که ترسان شوم، من بر تو توکل خواهم داشت.

3Tout le jour mes adversaires me harcèlent; Ils sont nombreux, ils me font la guerre comme des hautains.

4در خدا کلام او را خواهم ستود. بر خداتوکل کرده، نخواهم ترسید. انسان به من چه می‌تواند کرد؟

4Quand je suis dans la crainte, En toi je me confie.

5هر روزه سخنان مرا منحرف می‌سازند. همه فکرهای ایشان درباره من برشرارت است.

5Je me glorifierai en Dieu, en sa parole; Je me confie en Dieu, je ne crains rien: Que peuvent me faire des hommes?

6ایشان جمع شده، کمین می‌سازند. بر قدمهای من چشم دارند زیرا قصدجان من دارند.

6Sans cesse ils portent atteinte à mes droits, Ils n’ont à mon égard que de mauvaises pensées.

7آیا ایشان به‌سبب شرارت خودنجات خواهند یافت؟ ای خدا امت‌ها را درغضب خویش بینداز.

7Ils complotent, ils épient, ils observent mes traces, Parce qu’ils en veulent à ma vie.

8تو آوارگیهای مرا تقریر کرده‌ای. اشکهایم را در مشک خود بگذار. آیا این در دفتر تو نیست؟

8C’est par l’iniquité qu’ils espèrent échapper: Dans ta colère, ô Dieu, précipite les peuples!

9آنگاه در روزی که تو رابخوانم دشمنانم روخواهند گردانید. این رامی دانم زیرا خدا با من است.

9Tu comptes les pas de ma vie errante; Recueille mes larmes dans ton outre: Ne sont-elles pas inscrites dans ton livre?

10در خدا کلام او را خواهم ستود. درخداوند کلام او را خواهم ستود.

10Mes ennemis reculent, au jour où je crie; Je sais que Dieu est pour moi.

11بر خدا توکل دارم پس نخواهم ترسید. آدمیان به من چه می‌توانند کرد؟

11Je me glorifierai en Dieu, en sa parole; Je me glorifierai en l’Éternel, en sa parole;

12‌ای خدا نذرهای تو بر من است. قربانی های حمد را نزد تو خواهم گذرانید.

12Je me confie en Dieu, je ne crains rien: Que peuvent me faire des hommes?

13زیرا که جانم را از موت رهانیده‌ای. آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نورزندگان به حضور خدا سالک باشم؟

13O Dieu! Je dois accomplir les vœux que je t’ai faits; Je t’offrirai des actions de grâces.

no verse 14 in this text

14Car tu as délivré mon âme de la mort, Tu as garanti mes pieds de la chute, Afin que je marche devant Dieu, à la lumière des vivants.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.