مزامیر 56
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1ای خدا بر من رحم فرما، زیرا که انسان مرا به شدت تعاقب می‌کند. تمامی روزجنگ کرده، مرا اذیت می‌نماید.
1(56-1) For the Leader; upon Jonath-elem-rehokim. A Psalm of David; Michtam; when the Philistines took him in Gath. (56-2) Be gracious unto me, O God, for man would swallow me up; all the day he fighting oppresseth me.
2خصمانم تمامی روز مرا به شدت تعاقب می‌کنند. زیرا که بسیاری با تکبر با من می‌جنگند.
2(56-3) They that lie in wait for me would swallow me up all the day; for they are many that fight against me, O Most High,
3هنگامی که ترسان شوم، من بر تو توکل خواهم داشت.
3(56-4) In the day that I am afraid, I will put my trust in Thee.
4در خدا کلام او را خواهم ستود. بر خداتوکل کرده، نخواهم ترسید. انسان به من چه می‌تواند کرد؟
4(56-5) In God — I will praise His word — in God do I trust, I will not be afraid; what can flesh do unto me?
5هر روزه سخنان مرا منحرف می‌سازند. همه فکرهای ایشان درباره من برشرارت است.
5(56-6) All the day they trouble mine affairs; all their thoughts are against me for evil.
6ایشان جمع شده، کمین می‌سازند. بر قدمهای من چشم دارند زیرا قصدجان من دارند.
6(56-7) They gather themselves together, they hide themselves, they mark my steps; according as they have waited for my soul.
7آیا ایشان به‌سبب شرارت خودنجات خواهند یافت؟ ای خدا امت‌ها را درغضب خویش بینداز.
7(56-8) Because of iniquity cast them out; in anger bring down the peoples, O God.
8تو آوارگیهای مرا تقریر کرده‌ای. اشکهایم را در مشک خود بگذار. آیا این در دفتر تو نیست؟
8(56-9) Thou has counted my wanderings; put Thou my tears into Thy bottle; are they not in Thy book?
9آنگاه در روزی که تو رابخوانم دشمنانم روخواهند گردانید. این رامی دانم زیرا خدا با من است.
9(56-10) Then shall mine enemies turn back in the day that I call; this I know, that God is for me.
10در خدا کلام او را خواهم ستود. درخداوند کلام او را خواهم ستود.
10(56-11) In God — I will praise His word — in the LORD — I will praise His word —
11بر خدا توکل دارم پس نخواهم ترسید. آدمیان به من چه می‌توانند کرد؟
11(56-12) In God do I trust, I will not be afraid; what can man do unto me?
12ای خدا نذرهای تو بر من است. قربانی های حمد را نزد تو خواهم گذرانید.
12(56-13) Thy vows are upon me, O God; I will render thank-offerings unto Thee.
13زیرا که جانم را از موت رهانیده‌ای. آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نورزندگان به حضور خدا سالک باشم؟
13(56-14) For thou hast delivered my soul from death; hast Thou not delivered my feet from stumbling? that I may walk before God in the light of the living.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.