مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1Maschil of Asaph. Why, O God, hast Thou cast us off for ever? Why doth Thine anger smoke against the flock of Thy pasture?
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
2Remember Thy congregation, which Thou hast gotten of old, which Thou hast redeemed to be the tribe of Thine inheritance; and mount Zion, wherein Thou hast dwelt.
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3Lift up Thy steps because of the perpetual ruins, even all the evil that the enemy hath done in the sanctuary.
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
4Thine adversaries have roared in the midst of Thy meeting-place; they have set up their own signs for signs.
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
5It seemed as when men wield upwards axes in a thicket of trees.
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
6And now all the carved work thereof together they strike down with hatchet and hammers.
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
7They have set Thy sanctuary on fire; they have profaned the dwelling-place of Thy name even to the ground.
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
8They said in their heart: 'Let us make havoc of them altogether'; they have burned up all the meeting-places of God in the land.
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9We see not our signs; there is no more any prophet; neither is there among us any that knoweth how long.
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy blaspheme Thy name for ever?
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11Why withdrawest Thou Thy hand, even Thy right hand? Draw it out of Thy bosom and consume them.
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
12Yet God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
13Thou didst break the sea in pieces by Thy strength; Thou didst shatter the heads of the sea-monsters in the waters.
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
14Thou didst crush the heads of leviathan, Thou gavest him to be food to the folk inhabiting the wilderness.
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
15Thou didst cleave fountain and brook; Thou driedst up ever-flowing rivers.
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
16Thine is the day, Thine also the night; Thou hast established luminary and sun.
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
17Thou hast set all the borders of the earth; Thou hast made summer and winter.
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
18Remember this, how the enemy hath reproached the LORD, and how a base people have blasphemed Thy name.
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
19O deliver not the soul of Thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the life of Thy poor for ever.
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
20Look upon the covenant; for the dark places of the land are full of the habitations of violence.
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
21O let not the oppressed turn back in confusion; let the poor and needy praise Thy name.
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
22Arise, O God, plead Thine own cause; remember Thy reproach all the day at the hand of the base man.
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
23Forget not the voice of Thine adversaries, the tumult of those that rise up against Thee which ascendeth continually.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.