مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1Unto the end, corrupt not, a psalm of a canticle for Asaph.
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
2We will praise thee, O God: we will praise, and we will call upon thy name. We will relate thy wondrous works:
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3When I shall take a time, I will judge justices.
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
4The earth is melted, and all that dwell therein: I have established the pillars thereof.
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
5I said to the wicked: Do not act wickedly: and to the sinners: Lift not up the horn.
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
6Lift not up your horn on high: speak not iniquity against God.
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
7For neither from the east, nor from the west, nor from the desert hills:
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
8For God is the judge. One he putteth down, and another he lifteth up:
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9For in the hand of the Lord there is a cup of strong wine full of mixture. And he hath poured it out from this to that: but the dregs thereof are not emptied: all the sinners of the earth shall drink.
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10But I will declare for ever: I will sing to the God of Jacob.
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11And I will break all the horns of sinners: but the horns of the just shall be exalted.
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
no verse 12 in this text
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
no verse 13 in this text
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
no verse 14 in this text
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
no verse 15 in this text
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
no verse 16 in this text
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
no verse 17 in this text
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
no verse 18 in this text
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
no verse 19 in this text
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
no verse 20 in this text
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
no verse 21 in this text
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
no verse 22 in this text
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.