مزامیر 68
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!
1Unto the end, for them that shall be changed; for David.
2چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.
2SAVE me, O God: for the waters are come in even unto my soul.
3اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.
3I stick fast in the mire of the deep: and there is no sure standing. I am come into the depth of the sea: and a tempest hath overwhelmed me.
4برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!
4I have laboured with crying; my jaws are become hoarse: my eyes have failed, whilst I hope in my God.
5پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!
5They are multiplied above the hairs of my head, who hate me without cause. My enemies are grown strong who have wrongfully persecuted me: then did I pay that which I took not away.
6خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.
6O God, thou knowest my foolishness; and my offences are not hidden from thee:
7ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.
7Let not them be ashamed for me, who look for thee, O Lord, the Lord of hosts. Let them not be confounded on my account, who seek thee, O God of Israel.
8زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.
8Because for thy sake I have borne reproach; shame hath covered my face.
9ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.
9I am become a stranger to my brethren, and an alien to the sons of my mother.
10جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.
10For the zeal of thy house hath eaten me up: and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me.
11خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.
11And I covered my soul in fasting: and it was made a reproach to me.
12ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.
12And I made haircloth my garment: and I became a byword to them.
13اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.
13They that sat in the gate spoke against me: and they that drank wine made me their song.
14چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.
14But as for me, my prayer is to thee, O Lord; for the time of thy good pleasure, O God. In the multitude of thy mercy hear me, in the truth of thy salvation.
15کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.
15Draw me out of the mire, that I may not stick fast: deliver me from them that hate me, and out of the deep waters.
16ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.
16Let not the tempest of water drown me, nor the deep swallow me up: and let not the pit shut her mouth upon me.
17ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.
17Hear me, O Lord, for thy mercy is kind; look upon me according to the multitude of thy tender mercies.
18براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.
18And turn not away thy face from thy servant: for I am in trouble, hear me speedily.
19متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.
19Attend to my soul, and deliver it: save me because of my enemies.
20خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.
20Thou knowest my reproach, and my confusion, and my shame.
21هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.
21In thy sight are all they that afflict me; my heart hath expected reproach and misery. And I looked for one that would grieve together with me, but there was none: and for one that would comfort me, and I found none.
22خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.
22And they gave me gall for my food, and in my thirst they gave me vinegar to drink.
23تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»
23Let their table become as a snare before them, and a recompense, and a stumblingblock.
24ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.
24Let their eyes be darkened that they see not; and their back bend thou down always.
25در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.
25Pour out thy indignation upon them: and let thy wrathful anger take hold of them.
26خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.
26Let their habitation be made desolate: and let there be none to dwell in their tabernacles.
27آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.
27Because they have persecuted him whom thou hast smitten; and they have added to the grief of my wounds.
28خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.
28Add thou iniquity upon their iniquity: and let them not come into thy justice.
29به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.
29Let them be blotted out of the book of the living; and with the just let them not be written.
30و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.
30But I am poor and sorrowful: thy salvation, O God, hath set me up.
31سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.
31I will praise the name of God with a canticle: and I will magnify him with praise.
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.
32And it shall please God better than a young calf, that bringeth forth horns and hoofs.
33برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.
33Let the poor see and rejoice: seek ye God, and your soul shall live.
34اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.
34For the Lord hath heard the poor: and hath not despised his prisoners.
35خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک.
35Let the heavens and the earth praise him; the sea, and every thing that creepeth therein.
36ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.
36For God will save Sion, and the cities of Juda shall be built up. And they shall dwell there, and acquire it by inheritance.
no verse 37 in this text
37And the seed of his servants shall possess it; and they that love his name shall dwell therein.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.