مزامیر 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1بر خداوند توکل می‌دارم. چرا به‌جانم می گویید: «مثل مرغ به کوه خودبگریزید.
1Unto the end; for the octave, a psalm for David.
2زیرا اینک شریران کمان را می‌کشند وتیر را به زه نهاده‌اند، تا بر راست دلان در تاریکی بیندازند.
2Save me, O Lord, for there is now no saint: truths are decayed from among the children of men.
3زیرا که ارکان منهدم می‌شوند و مردعادل چه کند؟»
3They have spoken vain things every one to his neighbour: with deceitful lips, and with a double heart have they spoken.
4خداوند در هیکل قدس خود است و کرسی خداوند در آسمان. چشمان او می‌نگرد، پلکهای وی بنی آدم را می‌آزماید.
4May the Lord destroy all deceitful lips, and the tongue that speaketh proud things.
5خداوند مرد عادل راامتحان می‌کند؛ و اما از شریر و ظلم دوست، جان او نفرت می‌دارد.
5Who have said: We will magnify our tongue; our lips are our own; who is Lord over us?
6بر شریر دامها و آتش وکبریت خواهد بارانید، و باد سموم حصه پیاله ایشان خواهد بود.
6By reason of the misery of the needy, and the groans of the poor, now will I arise, saith the Lord. I win set him in safety; I will deal confidently in his regard.
7زیرا خداوند عادل است وعدالت را دوست می‌دارد، و راستان روی او راخواهند دید.
7The words of the Lord are pure words: as silver tried by the fire, purged from the earth refined seven times.
no verse 8 in this text
8Thou, O Lord, wilt preserve us: and keep us from this generation for ever.
no verse 9 in this text
9The wicked walk round about: according to thy highness, thou best multiplied the children of men.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.