مزامیر 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1بر خداوند توکل می‌دارم. چرا به‌جانم می گویید: «مثل مرغ به کوه خودبگریزید.
1In finem, pro octava. Psalmus David.
2زیرا اینک شریران کمان را می‌کشند وتیر را به زه نهاده‌اند، تا بر راست دلان در تاریکی بیندازند.
2[Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutæ sunt veritates a filiis hominum.
3زیرا که ارکان منهدم می‌شوند و مردعادل چه کند؟»
3Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.
4خداوند در هیکل قدس خود است و کرسی خداوند در آسمان. چشمان او می‌نگرد، پلکهای وی بنی آدم را می‌آزماید.
4Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.
5خداوند مرد عادل راامتحان می‌کند؛ و اما از شریر و ظلم دوست، جان او نفرت می‌دارد.
5Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est?
6بر شریر دامها و آتش وکبریت خواهد بارانید، و باد سموم حصه پیاله ایشان خواهد بود.
6Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari; fiducialiter agam in eo.
7زیرا خداوند عادل است وعدالت را دوست می‌دارد، و راستان روی او راخواهند دید.
7Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terræ, purgatum septuplum.
no verse 8 in this text
8Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in æternum.
no verse 9 in this text
9In circuitu impii ambulant: secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.