مزامیر 141
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1ای خداوند تو را می‌خوانم. نزد من بشتاب! و چون تو را بخوانم آوازمرا بشنو!
1Intellectus David, cum esset in spelunca, oratio.
2دعای من به حضور تو مثل بخورآراسته شود، و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.
2[Voce mea ad Dominum clamavi, voce mea ad Dominum deprecatus sum.
3ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما و درلبهایم را نگاه دار.
3Effundo in conspectu ejus orationem meam, et tribulationem meam ante ipsum pronuntio:
4دل مرا به عمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکارنشوم. و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.
4in deficiendo ex me spiritum meum, et tu cognovisti semitas meas. In via hac qua ambulabam absconderunt laqueum mihi.
5مرد عادل مرا بزند و لطف خواهد بود، و مرا تادیب نماید و روغن برای سر خواهد بود! و سر من آن راابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیزدعای من دایم خواهد بود.
5Considerabam ad dexteram, et videbam, et non erat qui cognosceret me: periit fuga a me, et non est qui requirat animam meam.
6چون داوران ایشان از سر صخره‌ها انداخته شوند، آنگاه سخنان مراخواهند شنید زیرا که شیرین است.
6Clamavi ad te, Domine; dixi: Tu es spes mea, portio mea in terra viventium.
7مثل کسی‌که زمین را فلاحت و شیار بکند، استخوانهای مابر سر قبرها پراکنده می‌شود.
7Intende ad deprecationem meam, quia humiliatus sum nimis. Libera me a persequentibus me, quia confortati sunt super me.
8زیرا که‌ای یهوه خداوند، چشمان من بسوی توست. و بر تو توکل دارم. پس جان مرا تلف منما!
8Educ de custodia animam meam ad confitendum nomini tuo; me exspectant justi donec retribuas mihi.]
9مرا از دامی که برای من نهاده‌اند نگاه دار و از کمندهای گناهکاران.
no verse 9 in this text
10شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.
no verse 10 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.