مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Canticum graduum. [Lætatus sum in his quæ dicta sunt mihi: In domum Domini ibimus.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Stantes erant pedes nostri in atriis tuis, Jerusalem.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Jerusalem, quæ ædificatur ut civitas, cujus participatio ejus in idipsum.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Illuc enim ascenderunt tribus, tribus Domini: testimonium Israël, ad confitendum nomini Domini.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5Quia illic sederunt sedes in judicio, sedes super domum David.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Rogate quæ ad pacem sunt Jerusalem, et abundantia diligentibus te.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Fiat pax in virtute tua, et abundantia in turribus tuis.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Propter fratres meos et proximos meos, loquebar pacem de te.
no verse 9 in this text
9Propter domum Domini Dei nostri, quæsivi bona tibi.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.