مزامیر 13
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1ای خداوند تا به کی همیشه مرافراموش می‌کنی؟ تا به کی روی خود رااز من خواهی پوشید؟
1In finem. Psalmus David. [Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
2تا به کی در نفس خودمشورت بکنم و در دلم هرروزه غم خواهد بود؟ تا به کی دشمنم بر من سرافراشته شود؟
2Dominus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.
3ای یهوه خدای من نظر کرده، مرا مستجاب فرما! چشمانم را روشن کن مبادا به خواب موت بخسبم.
3Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Sepulchrum patens est guttur eorum; linguis suis dolose agebant. Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est; veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem. Contritio et infelicitas in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt; non est timor Dei ante oculos eorum.
4مبادا دشمنم گوید بر او غالب آمدم ومخالفانم از پریشانی‌ام شادی نمایند.
4Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam sicut escam panis?
5و اما من به رحمت تو توکل می‌دارم؛ دل من در نجات تو شادی خواهد کرد.
5Dominum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.
6برای خداوندسرود خواهم خواند زیرا که به من احسان نموده است.
6Quoniam Dominus in generatione justa est: consilium inopis confudistis, quoniam Dominus spes ejus est.
no verse 7 in this text
7Quis dabit ex Sion salutare Israël? Cum averterit Dominus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.