مزامیر 52
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1ای جبار چرا از بدی فخر می‌کنی؟ رحمت خدا همیشه باقی است.
1In finem, pro Maëleth intelligentiæ David. [Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus.
2زبان تو شرارت را اختراع می‌کند، مثل استره تیز، ای حیله ساز!
2Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus; non est qui faciat bonum.
3بدی را از نیکویی بیشتر دوست می‌داری و دروغ را زیادتر از راست گویی، سلاه.
3Deus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.
4همه سخنان مهلک را دوست می‌داری، ای زبان حیله باز!
4Omnes declinaverunt; simul inutiles facti sunt: non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
5خدا نیز تو را تا به ابد هلاک خواهد کردو تو را ربوده، از مسکن تو خواهد کند و ریشه تورا از زمین زندگان، سلاه.
5Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis?
6عادلان این را دیده، خواهند ترسید و بر او خواهند خندید.
6Deum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent: confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.
7هان این کسی است که خدا را قلعه خویش ننمود بلکه به کثرت دولت خود توکل کرد و از بدی خویش خود را زورآور ساخت.
7Quis dabit ex Sion salutare Israël? cum converterit Deus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.]
8و اما من مثل زیتون سبز در خانه خدا هستم. به رحمت خدا توکل می‌دارم تا ابدالاباد.
no verse 8 in this text
9تو را همیشه حمد خواهم گفت، زیرا تو این را کرده‌ای. و انتظار نام تو را خواهم کشید زیرا نزدمقدسان تو نیکوست.
no verse 9 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.