مزامیر 90
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1ای خداوند مسکن ما تو بودهای، درجمیع نسلها،
1Laus cantici David. [Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur.
2قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
2Dicet Domino: Susceptor meus es tu, et refugium meum; Deus meus, sperabo in eum.
3انسان را به غباربرمی گردانی، و میگوییای بنی آدم رجوع نمایید.
3Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero.
4زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.
4Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis ejus sperabis.
5مثل سیلاب ایشان را رفتهای و مثل خواب شدهاند. بامدادان مثل گیاهی که میروید.
5Scuto circumdabit te veritas ejus: non timebis a timore nocturno;
6بامدادان میشکفد و میروید. شامگاهان بریده و پژمرده میشود.
6a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu, et dæmonio meridiano.
7زیرا که در غضب تو کاهیده میشویم ودر خشم تو پریشان میگردیم.
7Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit.
8چونکه گناهان مارا در نظر خود گذاردهای و خفایای ما را در نورروی خویش.
8Verumtamen oculis tuis considerabis, et retributionem peccatorum videbis.
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر بردهایم.
9Quoniam tu es, Domine, spes mea; Altissimum posuisti refugium tuum.
10ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.
10Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.
11کیست که شدت خشم تو را میداند وغضب تو را چنانکه از تو میباید ترسید.
11Quoniam angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis.
12ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.
12In manibus portabunt te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.
13رجوع کنای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.
13Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem.
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.
14Quoniam in me speravit, liberabo eum; protegam eum, quoniam cognovit nomen meum.
15ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیدهایم.
15Clamabit ad me, et ego exaudiam eum; cum ipso sum in tribulatione: eripiam eum, et glorificabo eum.
16اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.
16Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum.]
17جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.