Psalmaro 90
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
1Laus cantici David. [Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur.
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
2Dicet Domino: Susceptor meus es tu, et refugium meum; Deus meus, sperabo in eum.
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
3Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero.
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
4Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis ejus sperabis.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
5Scuto circumdabit te veritas ejus: non timebis a timore nocturno;
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
6a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu, et dæmonio meridiano.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
7Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
8Verumtamen oculis tuis considerabis, et retributionem peccatorum videbis.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
9Quoniam tu es, Domine, spes mea; Altissimum posuisti refugium tuum.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
10Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
11Quoniam angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis.
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
12In manibus portabunt te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
13Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem.
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
14Quoniam in me speravit, liberabo eum; protegam eum, quoniam cognovit nomen meum.
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
15Clamabit ad me, et ego exaudiam eum; cum ipso sum in tribulatione: eripiam eum, et glorificabo eum.
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
16Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum.]
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.