Psalmaro 103
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj mia tuta internaĵo Lian sanktan nomon.
1Ipsi David. [Benedic, anima mea, Domino: Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,
2Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj ne forgesu ĉiujn Liajn bonfarojn.
2amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem,
3Li pardonas ĉiujn viajn pekojn, Li sanigas ĉiujn viajn malsanojn;
3qui tegis aquis superiora ejus: qui ponis nubem ascensum tuum; qui ambulas super pennas ventorum:
4Li savas de la tombo vian vivon, Li kronas vin per boneco kaj favorkoreco;
4qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.
5Li satigas per bonaĵoj vian maljunan aĝon, Ke via juneco renoviĝas kiel ĉe aglo.
5Qui fundasti terram super stabilitatem suam: non inclinabitur in sæculum sæculi.
6La Eternulo faras justecon kaj juĝon al ĉiuj prematoj.
6Abyssus sicut vestimentum amictus ejus; super montes stabunt aquæ.
7Li sciigis Siajn vojojn al Moseo, Siajn farojn al la Izraelidoj.
7Ab increpatione tua fugient; a voce tonitrui tui formidabunt.
8Favorkora kaj kompatema estas la Eternulo, Longetolerema kaj tre bona.
8Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.
9Ne eterne Li indignas, Kaj ne por ĉiam Li koleras.
9Terminum posuisti quem non transgredientur, neque convertentur operire terram.
10Ne laŭ niaj pekoj Li agis kun ni, Kaj ne laŭ niaj krimoj Li redonis al ni.
10Qui emittis fontes in convallibus; inter medium montium pertransibunt aquæ.
11Ĉar kiel alte estas la ĉielo super la tero, Tiel granda estas Lia boneco por tiuj, kiuj Lin timas.
11Potabunt omnes bestiæ agri; expectabunt onagri in siti sua.
12Kiel malproksime estas la oriento de la okcidento, Tiel Li malproksimigis de ni niajn pekojn.
12Super ea volucres cæli habitabunt; de medio petrarum dabunt voces.
13Kiel patro korfavoras filojn, Tiel la Eternulo korfavoras tiujn, kiuj Lin timas.
13Rigans montes de superioribus suis; de fructu operum tuorum satiabitur terra:
14Ĉar Li scias nian esencon; Li memoras, ke ni estas polvo.
14producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum, ut educas panem de terra,
15La tagoj de homo estas kiel herbo; Kiel floro de kampo, tiel li floras.
15et vinum lætificet cor hominis: ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.
16Pasas super ĝi vento, kaj ĝi jam ne ekzistas; Kaj ĝia loko ĝin jam ne rekonas.
16Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit:
17Sed la boneco de la Eternulo daŭras eterne al tiuj, kiuj Lin timas, Kaj Lia bonfaremeco iras ĝis la pranepoj,
17illic passeres nidificabunt: herodii domus dux est eorum.
18Kiuj observas Lian interligon Kaj memoras Liajn ordonojn por ilin plenumi.
18Montes excelsi cervis; petra refugium herinaciis.
19La Eternulo starigis en la ĉielo Sian tronon; Kaj Lia reĝeco regas ĉion.
19Fecit lunam in tempora; sol cognovit occasum suum.
20Benu la Eternulon Liaj anĝeloj, potencaj per sia forto, Kiuj plenumas Lian vorton, Por ke oni obeu la voĉon de Lia vorto.
20Posuisti tenebras, et facta est nox; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ:
21Benu la Eternulon ĉiuj Liaj ĉirkaŭantoj, Liaj servantoj, kiuj plenumas Lian volon.
21catuli leonum rugientes ut rapiant, et quærant a Deo escam sibi.
22Benu la Eternulon ĉiuj Liaj kreitaĵoj, En ĉiuj lokoj de Lia regado. Benu, ho mia animo, la Eternulon.
22Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur.
no verse 23 in this text
23Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum.
no verse 24 in this text
24Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! omnia in sapientia fecisti; impleta est terra possessione tua.
no verse 25 in this text
25Hoc mare magnum et spatiosum manibus; illic reptilia quorum non est numerus: animalia pusilla cum magnis.
no verse 26 in this text
26Illic naves pertransibunt; draco iste quem formasti ad illudendum ei.
no verse 27 in this text
27Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore.
no verse 28 in this text
28Dante te illis, colligent; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.
no verse 29 in this text
29Avertente autem te faciem, turbabuntur; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.
no verse 30 in this text
30Emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renovabis faciem terræ.
no verse 31 in this text
31Sit gloria Domini in sæculum; lætabitur Dominus in operibus suis.
no verse 32 in this text
32Qui respicit terram, et facit eam tremere; qui tangit montes, et fumigant.
no verse 33 in this text
33Cantabo Domino in vita mea; psallam Deo meo quamdiu sum.
no verse 34 in this text
34Jucundum sit ei eloquium meum; ego vero delectabor in Domino.
no verse 35 in this text
35Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.