Psalmaro 71
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Vin, ho Eternulo, mi fidas: Mi neniam estu hontigita.
1Psalmus, in Salomonem.
2Per Via justeco savu min kaj liberigu min; Klinu al mi Vian orelon, kaj helpu min.
2[Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis; judicare populum tuum in justitia, et pauperes tuos in judicio.
3Estu por mi fortika roko, kien mi povus ĉiam veni, Kiun Vi destinis por mia savo; Ĉar Vi estas mia roko kaj mia fortikaĵo.
3Suscipiant montes pacem populo, et colles justitiam.
4Ho mia Dio, liberigu min el la mano de malbonulo, El la mano de krimulo kaj premanto.
4Judicabit pauperes populi, et salvos faciet filios pauperum, et humiliabit calumniatorem.
5Ĉar Vi estas mia espero, ho mia Sinjoro; La Eternulo estas mia fido de post mia juneco.
5Et permanebit cum sole, et ante lunam, in generatione et generationem.
6Vin mi fidis de la embrieco, De la ventro de mia patrino Vi estas mia protektanto; Vin mi ĉiam gloros.
6Descendet sicut pluvia in vellus, et sicut stillicidia stillantia super terram.
7Mirindaĵo mi estis por multaj; Kaj Vi estas mia forta rifuĝejo.
7Orietur in diebus ejus justitia, et abundantia pacis, donec auferatur luna.
8Mia buŝo estas plena de glorado por Vi, Ĉiutage de Via majesto.
8Et dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrarum.
9Ne forpuŝu min en la tempo de maljuneco; Kiam konsumiĝos miaj fortoj, tiam ne forlasu min.
9Coram illo procident Æthiopes, et inimici ejus terram lingent.
10Ĉar miaj malamikoj parolas pri mi, Kaj tiuj, kiuj insidas kontraŭ mia animo, konsiliĝas inter si,
10Reges Tharsis et insulæ munera offerent; reges Arabum et Saba dona adducent:
11Dirante: Dio lin forlasis; Persekutu kaj kaptu lin, ĉar neniu lin savos.
11et adorabunt eum omnes reges terræ; omnes gentes servient ei.
12Ho Dio, ne malproksimiĝu de mi; Ho mia Dio, rapidu, por helpi min.
12Quia liberabit pauperem a potente, et pauperem cui non erat adjutor.
13Estu hontigitaj kaj malaperu la persekutantoj de mia animo; De honto kaj malhonoro estu kovritaj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
13Parcet pauperi et inopi, et animas pauperum salvas faciet.
14Kaj mi ĉiam fidos Kaj ĉiam pligrandigos Vian gloron.
14Ex usuris et iniquitate redimet animas eorum, et honorabile nomen eorum coram illo.
15Mia buŝo rakontos Vian justecon, Ĉiutage Vian helpon, Ĉar mi ne povus ĉion elkalkuli.
15Et vivet, et dabitur ei de auro Arabiæ; et adorabunt de ipso semper, tota die benedicent ei.
16Mi gloros la fortojn de mia Sinjoro, la Eternulo; Mi rakontos nur Vian justecon.
16Et erit firmamentum in terra in summis montium; superextolletur super Libanum fructus ejus, et florebunt de civitate sicut fœnum terræ.
17Ho Dio, Vi instruis min detempe de mia juneco; Kaj ĝis nun mi predikas pri Viaj mirakloj.
17Sit nomen ejus benedictum in sæcula; ante solem permanet nomen ejus. Et benedicentur in ipso omnes tribus terræ; omnes gentes magnificabunt eum.
18Ankaŭ ĝis la maljuneco kaj grizeco ne forlasu min, ho Dio, Ĝis mi rakontos pri Via brako al la estonta generacio, Pri Via forto al ĉiuj venontoj.
18Benedictus Dominus Deus Israël, qui facit mirabilia solus.
19Via justeco, ho Dio, estas tre alta; En la grandaj faroj, kiujn Vi plenumis, Ho Dio, kiu Vin egalas?
19Et benedictum nomen majestatis ejus in æternum, et replebitur majestate ejus omnis terra. Fiat, fiat.]
20Vi vidigis al mi grandajn kaj kruelajn suferojn, Sed Vi denove min vivigis, Kaj el la abismoj de la tero Vi denove min eligis.
20Defecerunt laudes David, filii Jesse.
21Vi pliigas mian grandecon Kaj denove min konsolas.
no verse 21 in this text
22Kaj mi gloros Vin per psaltero por Via fideleco, ho mia Dio; Mi kantos al Vi per harpo, Ho Sanktulo de Izrael!
no verse 22 in this text
23Ĝojas miaj lipoj, kiam mi kantas al Vi; Kaj mia animo, kiun Vi savis.
no verse 23 in this text
24Kaj mia lango ĉiutage rakontas Vian justecon; Ĉar hontigitaj kaj malhonoritaj estas tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
no verse 24 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.