Psalmaro 68
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Leviĝu Dio, disĵetiĝu Liaj malamikoj, Kaj forkuru Liaj malamantoj for de Li.
1In finem, pro iis qui commutabuntur. David.
2Kiel dispeliĝas fumo, tiel Vi ilin dispelu; Kiel vakso fandiĝas de fajro, tiel pereu la malvirtuloj antaŭ Dio.
2[Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
3Sed la virtuloj ĝojos, gajos antaŭ Dio, Kaj triumfos ĝojege.
3Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
4Kantu al Dio, muziku al Lia nomo, Gloru la veturantan sur la nuboj; Lia nomo estas JAH; ĝoju antaŭ Li.
4Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
5Patro de la orfoj kaj juĝanto de la vidvinoj Estas Dio en Sia sankta loĝejo.
5Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste; quæ non rapui, tunc exsolvebam.
6Dio donas domon al soluloj, Elirigas malliberulojn en liberecon; Nur la ribeluloj restas en dezerto.
6Deus, tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita.
7Ho Dio, kiam Vi iris antaŭ Via popolo, Kiam Vi paŝis en la dezerto, Sela.
7Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum; non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
8La tero tremis kaj la ĉielo fandiĝis de la vizaĝo de Dio, Tiu Sinaj tremis de la vizaĝo de Dio, Dio de Izrael.
8Quoniam propter te sustinui opprobrium; operuit confusio faciem meam.
9Bonfaran pluvon Vi verŝis, ho Dio, sur Vian heredon, Kaj kiam ĝi perdis la fortojn, Vi ĝin vigligis.
9Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.
10Via gento ekloĝis tie; Vi pretigis per Via boneco ĉion por la malriĉulo, ho Dio.
10Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
11Mia Sinjoro elparolas vorton; Kaj grandega estas la nombro de la anoncantinoj.
11Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.
12Reĝoj de armeoj forkuras, forkuras; Kaj la hejmesidantino dividas akiron.
12Et posui vestimentum meum cilicium; et factus sum illis in parabolam.
13Kiam vi kuŝas inter brutejoj, La flugiloj de kolombo estas kovritaj de arĝento, Kaj ĝiaj plumoj de brilanta oro.
13Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.
14Kiam la Plejpotenculo dismetis reĝojn sur la tero, Ĝi brilis kiel neĝo sur Calmon.
14Ego vero orationem meam ad te, Domine; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ.
15Monto de Dio estas la monto Baŝana, Monto multepinta estas la monto Baŝana.
15Eripe me de luto, ut non infigar; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
16Kial vi, montoj multepintaj, envie rigardas la monton, Kiun Dio elektis, por sidi sur ĝi, Kaj sur kiu la Eternulo loĝos eterne?
16Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.
17Da veturiloj de Dio ekzistas multaj miloj da miloj; Inter ili estas mia Sinjoro sur la sankta Sinaj.
17Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
18Vi supreniris alten, alkondukis kaptitojn, Prenis donacojn de homoj, Kaj eĉ ribeluloj povas loĝi ĉe la Eternulo, la Dio.
18Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me.
19Glorata estu mia Sinjoro, ĉiutage Li zorgas pri ni; Dio estas nia savo. Sela.
19Intende animæ meæ, et libera eam; propter inimicos meos, eripe me.
20Dio estas por ni Dio de savo, Kaj la Eternulo, mia Sinjoro, savas de la morto.
20Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam;
21Jes, Dio frakasas la kapon de Siaj malamikoj, La multeharan kranion de tiuj, kiuj obstinas en siaj pekoj.
21in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et qui consolaretur, et non inveni.
22Mia Sinjoro diris: El Baŝan Mi alkondukos, Mi alkondukos el la profundeco de la maro;
22Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.
23Por ke vi trempu vian piedon en sango, Kaj la lango de viaj hundoj ĝuu de viaj malamikoj.
23Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.
24Oni vidis Vian iron, ho Dio, La iron de mia Dio, mia Reĝo, en la sanktejo.
24Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.
25Antaŭe iris kantistoj, poste kordinstrumentistoj, En la mezo de knabinoj tamburinistinoj.
25Effunde super eos iram tuam, et furor iræ tuæ comprehendat eos.
26En la kunvenoj gloru Dion, mian Sinjoron, Vi, devenantoj de Izrael.
26Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
27Tie estas Benjamen, la plej juna, ilia reganto; La princoj de Jehuda kaj iliaj amasoj; La princoj de Zebulun kaj de Naftali.
27Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
28Via Dio destinis vian forton. Fortikigu, ho Dio, tion, kion Vi faris por ni.
28Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.
29Pro Via templo en Jerusalem La reĝoj alportos al Vi donacojn.
29Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.
30Kvietigu la beston en la kanoj, La aron da bovoj kun la bovidoj, Popoloj, kiuj humiliĝas pro pecoj da arĝento. Li dispelas la popolojn, kiuj deziras batalojn.
30Ego sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscepit me.
31Venos eminentuloj el Egiptujo; Etiopujo rapidos, por etendi siajn manojn al Dio.
31Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude:
32Regnoj de la tero, kantu al Dio, Muziku al mia Sinjoro, Sela.
32et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.
33Kiu regas en la ĉielo de la eternaj ĉieloj. Jen Li tondras per Sia voĉo, forta voĉo.
33Videant pauperes, et lætentur; quærite Deum, et vivet anima vestra:
34Gloru la forton de Dio! Super Izrael estas Lia majesto, Kaj Lia potenco estas en la nuboj.
34quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.
35Timinda Vi estas, ho Dio, en Via sanktejo. Li estas la Dio de Izrael, Li donas forton kaj potencon al la popolo. Glorata estu Dio.
35Laudent illum cæli et terra; mare, et omnia reptilia in eis.
no verse 36 in this text
36Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
no verse 37 in this text
37Et semen servorum ejus possidebit eam; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.