مزامیر 68
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!
1In finem, pro iis qui commutabuntur. David.
2چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.
2[Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
3اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.
3Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
4برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!
4Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
5پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!
5Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste; quæ non rapui, tunc exsolvebam.
6خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.
6Deus, tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita.
7ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.
7Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum; non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
8زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.
8Quoniam propter te sustinui opprobrium; operuit confusio faciem meam.
9ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.
9Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.
10جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.
10Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
11خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.
11Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.
12ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.
12Et posui vestimentum meum cilicium; et factus sum illis in parabolam.
13اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.
13Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.
14چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.
14Ego vero orationem meam ad te, Domine; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ.
15کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.
15Eripe me de luto, ut non infigar; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
16ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.
16Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.
17ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.
17Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
18براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.
18Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me.
19متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.
19Intende animæ meæ, et libera eam; propter inimicos meos, eripe me.
20خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.
20Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam;
21هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.
21in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et qui consolaretur, et non inveni.
22خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.
22Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.
23تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»
23Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.
24ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.
24Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.
25در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.
25Effunde super eos iram tuam, et furor iræ tuæ comprehendat eos.
26خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.
26Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
27آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.
27Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
28خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.
28Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.
29به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.
29Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.
30و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.
30Ego sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscepit me.
31سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.
31Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude:
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.
32et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.
33برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.
33Videant pauperes, et lætentur; quærite Deum, et vivet anima vestra:
34اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.
34quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.
35خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک.
35Laudent illum cæli et terra; mare, et omnia reptilia in eis.
36ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.
36Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
no verse 37 in this text
37Et semen servorum ejus possidebit eam; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.