مزامیر 112
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1هللویاه! خوشابحال کسی‌که ازخداوند می‌ترسد و در وصایای اوبسیار رغبت دارد.
1Alleluja. [Laudate, pueri, Dominum; laudate nomen Domini.
2ذریتش در زمین زورآورخواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد.
2Sit nomen Domini benedictum ex hoc nunc et usque in sæculum.
3توانگری و دولت در خانه او خواهد بود وعدالتش تا به ابد پایدار است.
3A solis ortu usque ad occasum laudabile nomen Domini.
4نور برای راستان در تاریکی طلوع می‌کند. او کریم و رحیم و عادل است.
4Excelsus super omnes gentes Dominus, et super cælos gloria ejus.
5فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را به انصاف استوارمی دارد.
5Quis sicut Dominus Deus noster, qui in altis habitat,
6زیرا که تا به ابد جنبش نخواهد خورد. مرد عادل تا به ابد مذکور خواهد بود.
6et humilia respicit in cælo et in terra?
7از خبر بدنخواهد ترسید. دل او پایدار است و بر خداوندتوکل دارد.
7Suscitans a terra inopem, et de stercore erigens pauperem:
8دل او استوار است و نخواهد ترسیدتا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.
8ut collocet eum cum principibus, cum principibus populi sui.
9بذل نموده، به فقرا بخشیده است؛ عدالتش تا به ابدپایدار است. شاخ او با عزت افراشته خواهد شد.
9Qui habitare facit sterilem in domo, matrem filiorum lætantem.]
10شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید.
no verse 10 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.