مزامیر 112
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1هللویاه! خوشابحال کسی‌که ازخداوند می‌ترسد و در وصایای اوبسیار رغبت دارد.
1Halleluja! Wohl dem, der den HERRN fürchtet, der große Lust hat zu seinen Geboten!
2ذریتش در زمین زورآورخواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد.
2Des Same wird gewaltig sein auf Erden; das Geschlecht der Frommen wird gesegnet sein.
3توانگری و دولت در خانه او خواهد بود وعدالتش تا به ابد پایدار است.
3Reichtum und die Fülle wird in ihrem Hause sein, und ihre Gerechtigkeit bleibt ewiglich.
4نور برای راستان در تاریکی طلوع می‌کند. او کریم و رحیم و عادل است.
4Den Frommen geht das Licht auf in der Finsternis von dem Gnädigen, Barmherzigen und Gerechten.
5فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را به انصاف استوارمی دارد.
5Wohl dem, der barmherzig ist und gerne leidet und richtet seine Sachen aus, daß er niemand Unrecht tue!
6زیرا که تا به ابد جنبش نخواهد خورد. مرد عادل تا به ابد مذکور خواهد بود.
6Denn er wird ewiglich bleiben; des Gerechten wird nimmermehr vergessen.
7از خبر بدنخواهد ترسید. دل او پایدار است و بر خداوندتوکل دارد.
7Wenn eine Plage kommen will, so fürchtet er sich nicht; sein Herz hofft unverzagt auf den HERRN.
8دل او استوار است و نخواهد ترسیدتا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.
8Sein Herz ist getrost und fürchtet sich nicht, bis er seine Lust an seinen Feinden sieht.
9بذل نموده، به فقرا بخشیده است؛ عدالتش تا به ابدپایدار است. شاخ او با عزت افراشته خواهد شد.
9Er streut aus und gibt den Armen; seine Gerechtigkeit bleibt ewiglich, sein Horn wird erhöht mit Ehren.
10شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید.
10Der Gottlose wird's sehen, und es wird ihn verdrießen; seine Zähne wird er zusammenbeißen und vergehen. Denn was die Gottlosen gerne wollten, das ist verloren.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.