مزامیر 102
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریادمن نزد تو برسد.
1Ein Gebet des Elenden, so er betrübt ist und seine Klage vor dem HERRN ausschüttet. HERR, höre mein Gebet und laß mein Schreien zu dir kommen!
2در روز تنگی‌ام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.
2Verbirg dein Antlitz nicht vor mir in der Not, neige deine Ohren zu mir; wenn ich dich anrufe, so erhöre mich bald!
3زیرا روزهایم مثل دود تلف شد واستخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.
3Denn meine Tage sind vergangen wie ein Rauch, und meine Gebeine sind verbrannt wie ein Brand.
4دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیراخوردن غذای خود را فراموش می‌کنم.
4Mein Herz ist geschlagen und verdorrt wie Gras, daß ich auch vergesse, mein Brot zu essen.
5به‌سبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.
5Mein Gebein klebt an meinem Fleisch vor Heulen und Seufzen.
6مانند مرغ سقای صحرا شده، ومثل بوم خرابه‌ها گردیده‌ام.
6Ich bin wie eine Rohrdommel in der Wüste; ich bin gleich wie ein Käuzlein in den verstörten Stätten.
7پاسبانی می‌کنم ومثل گنجشک بر پشت بام، منفرد گشته‌ام.
7Ich wache und bin wie ein einsamer Vogel auf dem Dache.
8تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش می‌کنند و آنانی که برمن دیوانه شده‌اند مرا لعنت می‌نمایند.
8Täglich schmähen mich meine Feinde; und die mich verspotten, schwören bei mir.
9زیراخاکستر را مثل نان خورده‌ام و مشروب خود را بااشک آمیخته‌ام،
9Denn ich esse Asche wie Brot und mische meinen Trank mit Weinen
10به‌سبب غضب و خشم توزیرا که مرا برافراشته و به زیر افکنده‌ای.
10vor deinem Drohen und Zorn, daß du mich aufgehoben und zu Boden gestoßen hast.
11روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.
11Meine Tage sind dahin wie Schatten, und ich verdorre wie Gras.
12لیکن تو‌ای خداوند جلوس فرموده‌ای تاابدالاباد! و ذکر تو تا جمیع نسل هاست!
12Du aber, HERR, bleibst ewiglich und dein Gedächtnis für und für.
13توبرخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیراوقتی است که بر او رافت کنی و زمان معین رسیده است.
13Du wollest dich aufmachen und über Zion erbarmen; denn es ist Zeit, daß du ihr gnädig seist, und die Stunde ist gekommen.
14چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.
14Denn deine Knechte wollten gerne, daß sie gebaut würde, und sähen gerne, daß ihre Steine und Kalk zugerichtet würden,
15پس امتها از نام خداوند خواهند ترسید وجمیع پادشاهان جهان از کبریایی تو.
15daß die Heiden den Namen des HERRN fürchten und alle Könige auf Erden dein Ehre,
16زیراخداوند صهیون را بنا نموده، و در جلال خودظهور فرموده است.
16daß der HERR Zion baut und erscheint in seiner Ehre.
17به دعای مسکینان توجه نموده، و دعای ایشان را خوار نشمرده است.
17Er wendet sich zum Gebet der Verlassenen und verschmäht ihr Gebet nicht.
18این برای نسل آینده نوشته می‌شود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند.
18Das werde geschrieben auf die Nachkommen; und das Volk, das geschaffen soll werden, wird den HERRN loben.
19زیرا که از بلندی قدس خودنگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.
19Denn er schaut von seiner heiligen Höhe, und der HERR sieht vom Himmel auf die Erde,
20تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.
20daß er das Seufzen des Gefangenen höre und losmache die Kinder des Todes,
21تا نام خداوندرا در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را دراورشلیم،
21auf daß sie zu Zion predigen den Namen des HERRN und sein Lob zu Jerusalem,
22هنگامی که قوم‌ها با هم جمع شوند وممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند.
22wenn die Völker zusammenkommen und die Königreiche, dem HERRN zu dienen.
23توانایی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید.
23Er demütigt auf dem Wege meine Kraft; er verkürzt meine Tage.
24گفتم‌ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسل‌ها است.
24Ich sage: Mein Gott, nimm mich nicht weg in der Hälfte meiner Tage! Deine Jahre währen für und für.
25از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمان‌ها عمل دستهای تو است.
25Du hast vormals die Erde gegründet, und die Himmel sind deiner Hände Werk.
26آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد.
26Sie werden vergehen, aber du bleibest. Sie werden veralten wie ein Gewand; sie werden verwandelt wie ein Kleid, wenn du sie verwandeln wirst.
27لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
27Du aber bleibest, wie du bist, und deine Jahre nehmen kein Ende.
28فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.
28Die Kinder deiner Knechte werden bleiben, und ihr Same wird vor dir gedeihen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.