مزامیر 102
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریادمن نزد تو برسد.
1BOEIPA aw ka thangthuinah he ya lamtah ka pang ol loh nang taengla ham pha saeh.
2در روز تنگی‌ام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.
2Kai kah puencak tue vaengah na maelhmai te kai taeng lamkah thuh boeh. Kang khue tue vaengah kai taengla na hna han kaeng lamtah kai he koe n'doo lah.
3زیرا روزهایم مثل دود تلف شد واستخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.
3Ka khohnin he hmaikhu bangla hmata tih ka rhuhrhong khaw hmaingen bangla tlum.
4دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیراخوردن غذای خود را فراموش می‌کنم.
4Ka lungbuei he baelhing bangla a haih tih a rhae sut dongah ka buh caak pataeng ka hnilh coeng.
5به‌سبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.
5Ka hueinah ol dongah ka pumsa tah ka rhuh dongla kap coeng.
6مانند مرغ سقای صحرا شده، ومثل بوم خرابه‌ها گردیده‌ام.
6Khosoek kah khosoek saelbu bangla ka lutlat sut tih, imrhong thathawt bangla ka om.
7پاسبانی می‌کنم ومثل گنجشک بر پشت بام، منفرد گشته‌ام.
7Ka hak ah khaw imphu kah aka pangoe vaa bangla ka om.
8تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش می‌کنند و آنانی که برمن دیوانه شده‌اند مرا لعنت می‌نمایند.
8Ka thunkha loh hnin takuem kai m'veet uh tih kai aka yan rhoek loh kai ming neh a toemngam uh.
9زیراخاکستر را مثل نان خورده‌ام و مشروب خود را بااشک آمیخته‌ام،
9Hmaiphu te buh la ka caak tih ka tuiok khaw rhahnah neh ka thoek.
10به‌سبب غضب و خشم توزیرا که مرا برافراشته و به زیر افکنده‌ای.
10Kai nan ludoeng tangtae khaw na kosi, na thinhul neh kai nan voeih.
11روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.
11Ka khohnin he mueihlip bangla puh tih baelhing bangla ka rhae sut.
12لیکن تو‌ای خداوند جلوس فرموده‌ای تاابدالاباد! و ذکر تو تا جمیع نسل هاست!
12Tedae BOEIPA namah tah kumhal ah na ngol coeng tih namah poekkoepnah tah cadilcahma phoeikah cadilcahma duela om.
13توبرخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیراوقتی است که بر او رافت کنی و زمان معین رسیده است.
13Na thoo vetih a tue bangla Zion na haidam bitni. Anih rhen hamla khoning a pha coeng dongah.
14چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.
14Na sal rhoek loh Zion kah lungto te a ngaingaih uh tih a laipi te khaw a rhen uh.
15پس امتها از نام خداوند خواهند ترسید وجمیع پادشاهان جهان از کبریایی تو.
15Te dongah BOEIPA namah ming te namtom rhoek loh, namah thangpomnah te diklai manghai boeih loh a rhih uh ni.
16زیراخداوند صهیون را بنا نموده، و در جلال خودظهور فرموده است.
16Zion te BOEIPA loh a thoh vetih a thangpomnah neh phoe ni.
17به دعای مسکینان توجه نموده، و دعای ایشان را خوار نشمرده است.
17Dueidah thahnoeng thangthuinah taengla mael vetih amih kah thangthuinah te sit mahpawh.
18این برای نسل آینده نوشته می‌شود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند.
18Hmailong kah cadilcahma ham khaw hekah he daek saeh lamtah a suen pilnam loh BOEIPA thangthen saeh.
19زیرا که از بلندی قدس خودنگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.
19A sang hmuencim lamkah a dan tih diklai te BOEIPA loh vaan lamkah a paelki.
20تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.
20Thongtl a kah a kiinah hnatun ham, dueknah khuikah hlang rhoek te hlah ham,
21تا نام خداوندرا در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را دراورشلیم،
21BOEIPA ming te Zion ah, amah koehnah te khaw Jerusalem ah doek ham om ni.
22هنگامی که قوم‌ها با هم جمع شوند وممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند.
22BOEIPA taengah thothueng ham pilnam rhoek neh ram rhoek tah tun tingtun uh ni.
23توانایی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید.
23Ka thadueng he longpuei ah a khah tih, ka khohnin khaw a rhaem.
24گفتم‌ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسل‌ها است.
24Te dongah, “Ka Pathen aw, kai kah ka khohnin he a boengli ah lo boel mai. Namah kah kum tah cadilcahma phoeikah cadilcahma due khaw a pha kanoek.
25از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمان‌ها عمل دستهای تو است.
25A cuek vaengah diklai na suen tih vaan ke khaw namah kutngo ni.
26آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد.
26Amih te milh uh cakhaw namah tah na nguel yoeyah. Te dongah amih te himbai bangla boeih hnawn uh vetih pueinak bangla na tho vaengah thovael uh van ni.
27لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
27Tedae namah tah amah la na om tih na kum khaw bawt pawh.
28فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.
28Na sal rhoek kah a ca rhoek loh kho a sak uh vetih a tiingan loh namah mikhmuh ah pai ni,” ka ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.