مزامیر 102
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریادمن نزد تو برسد.
1Hear my prayer, O LORD , and let my cry come unto thee.
2در روز تنگی‌ام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.
2Hide not thy face from me in the day when I am in trouble; incline thine ear unto me: in the day when I call answer me speedily.
3زیرا روزهایم مثل دود تلف شد واستخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.
3For my days are consumed like smoke, and my bones are burned as an hearth.
4دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیراخوردن غذای خود را فراموش می‌کنم.
4My heart is smitten, and withered like grass; so that I forget to eat my bread.
5به‌سبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.
5By reason of the voice of my groaning my bones cleave to my skin.
6مانند مرغ سقای صحرا شده، ومثل بوم خرابه‌ها گردیده‌ام.
6I am like a pelican of the wilderness: I am like an owl of the desert.
7پاسبانی می‌کنم ومثل گنجشک بر پشت بام، منفرد گشته‌ام.
7I watch, and am as a sparrow alone upon the house top.
8تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش می‌کنند و آنانی که برمن دیوانه شده‌اند مرا لعنت می‌نمایند.
8Mine enemies reproach me all the day; and they that are mad against me are sworn against me.
9زیراخاکستر را مثل نان خورده‌ام و مشروب خود را بااشک آمیخته‌ام،
9For I have eaten ashes like bread, and mingled my drink with weeping,
10به‌سبب غضب و خشم توزیرا که مرا برافراشته و به زیر افکنده‌ای.
10Because of thine indignation and thy wrath: for thou hast lifted me up, and cast me down.
11روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.
11My days are like a shadow that declineth; and I am withered like grass.
12لیکن تو‌ای خداوند جلوس فرموده‌ای تاابدالاباد! و ذکر تو تا جمیع نسل هاست!
12But thou, O LORD , shalt endure for ever; and thy remembrance unto all generations.
13توبرخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیراوقتی است که بر او رافت کنی و زمان معین رسیده است.
13Thou shalt arise, and have mercy upon Zion: for the time to favour her, yea, the set time, is come.
14چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.
14For thy servants take pleasure in her stones, and favour the dust thereof.
15پس امتها از نام خداوند خواهند ترسید وجمیع پادشاهان جهان از کبریایی تو.
15So the heathen shall fear the name of the LORD , and all the kings of the earth thy glory.
16زیراخداوند صهیون را بنا نموده، و در جلال خودظهور فرموده است.
16When the LORD shall build up Zion, he shall appear in his glory.
17به دعای مسکینان توجه نموده، و دعای ایشان را خوار نشمرده است.
17He will regard the prayer of the destitute, and not despise their prayer.
18این برای نسل آینده نوشته می‌شود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند.
18This shall be written for the generation to come: and the people which shall be created shall praise the LORD .
19زیرا که از بلندی قدس خودنگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.
19For he hath looked down from the height of his sanctuary; from heaven did the LORD behold the earth;
20تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.
20To hear the groaning of the prisoner; to loose those that are appointed to death;
21تا نام خداوندرا در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را دراورشلیم،
21To declare the name of the LORD in Zion, and his praise in Jerusalem;
22هنگامی که قوم‌ها با هم جمع شوند وممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند.
22When the people are gathered together, and the kingdoms, to serve the LORD .
23توانایی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید.
23He weakened my strength in the way; he shortened my days.
24گفتم‌ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسل‌ها است.
24I said, O my God, take me not away in the midst of my days: thy years are throughout all generations.
25از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمان‌ها عمل دستهای تو است.
25Of old hast thou laid the foundation of the earth: and the heavens are the work of thy hands.
26آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد.
26They shall perish, but thou shalt endure: yea, all of them shall wax old like a garment; as a vesture shalt thou change them, and they shall be changed:
27لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
27But thou art the same, and thy years shall have no end.
28فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.
28The children of thy servants shall continue, and their seed shall be established before thee.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.