مزامیر 89
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1رحمت های خداوند را تا به ابد خواهم سرایید. امانت تو را به دهان خود نسلابعد نسل اعلام خواهم کرد.
1I will sing of the mercies of the LORD for ever: with my mouth will I make known thy faithfulness to all generations.
2زیرا گفتم رحمت بنا خواهد شد تا ابدالاباد و امانت خویش را درافلاک پایدار خواهی ساخت.
2For I have said, Mercy shall be built up for ever: thy faithfulness shalt thou establish in the very heavens.
3با برگزیده خودعهد بسته‌ام. برای بنده خویش داود قسم خورده‌ام.
3I have made a covenant with my chosen, I have sworn unto David my servant,
4که ذریت تو را پایدار خواهم ساخت تا ابدالاباد و تخت تو را نسلا بعد نسل بنا خواهم نمود، سلاه.
4Thy seed will I establish for ever, and build up thy throne to all generations. Selah.
5و آسمانها کارهای عجیب تو را‌ای خداوند تمجید خواهند کرد و امانت تو را درجماعت مقدسان.
5And the heavens shall praise thy wonders, O LORD : thy faithfulness also in the congregation of the saints.
6زیرا کیست در آسمانها که باخداوند برابری تواند کرد؟ و از فرزندان زورآوران که را با خداوند تشبیه توان نمود؟
6For who in the heaven can be compared unto the LORD ? who among the sons of the mighty can be likened unto the LORD ?
7خدا بی‌نهایت مهیب است در جماعت مقدسان و ترسناک است بر آنانی که گرداگرد او هستند.
7God is greatly to be feared in the assembly of the saints, and to be had in reverence of all them that are about him.
8ای یهوه خدای لشکرها! کیست‌ای یاه قدیرمانند تو؟ و امانت تو، تو را احاطه می‌کند.
8O LORD God of hosts, who is a strong LORD like unto thee? or to thy faithfulness round about thee?
9برتکبر دریا تو مسلط هستی. چون امواجش بلندمی شود، آنها را ساکن می‌گردانی.
9Thou rulest the raging of the sea: when the waves thereof arise, thou stillest them.
10رهب را مثل کشته شده خرد شکسته‌ای. به بازوی زورآورخویش دشمنانت را پراکنده نموده‌ای.
10Thou hast broken Rahab in pieces, as one that is slain; thou hast scattered thine enemies with thy strong arm.
11آسمان از آن تو است و زمین نیز از آن تو. ربع مسکون وپری آن را تو بنیاد نهاده‌ای.
11The heavens are thine, the earth also is thine: as for the world and the fulness thereof, thou hast founded them.
12شمال و جنوب راتو آفریده‌ای. تابور و حرمون به نام تو شادی می‌کنند.
12The north and the south thou hast created them: Tabor and Hermon shall rejoice in thy name.
13بازوی تو با قوت است. دست توزورآور است و دست راست تو متعال.
13Thou hast a mighty arm: strong is thy hand, and high is thy right hand.
14عدالت و انصاف اساس تخت تو است. رحمت و راستی پیش روی تو می‌خرامند.
14Justice and judgment are the habitation of thy throne: mercy and truth shall go before thy face.
15خوشابحال قومی که آواز شادمانی رامی دانند. در نور روی توای خداوند خواهندخرامید.
15Blessed is the people that know the joyful sound: they shall walk, O LORD , in the light of thy countenance.
16در نام تو شادمان خواهند شد تمامی روز و در عدالت تو سرافراشته خواهند گردید.
16In thy name shall they rejoice all the day: and in thy righteousness shall they be exalted.
17زیرا که فخر قوت ایشان تو هستی و به رضامندی تو شاخ ما مرتفع خواهد شد.
17For thou art the glory of their strength: and in thy favour our horn shall be exalted.
18زیراکه سپر ما از آن خداوند است و پادشاه ما از آن قدوس اسرائیل.
18For the LORD is our defence; and the Holy One of Israel is our king.
19آنگاه در عالم رویا به مقدس خود خطاب کرده، گفتی که نصرت را بر مردی زورآور نهادم و برگزیده‌ای از قوم را ممتاز کردم.
19Then thou spakest in vision to thy holy one, and saidst, I have laid help upon one that is mighty; I have exalted one chosen out of the people.
20بنده خود داود را یافتم و او را به روغن مقدس خود مسح کردم.
20I have found David my servant; with my holy oil have I anointed him:
21که دست من با او استوارخواهد شد. بازوی من نیز او را قوی خواهدگردانید.
21With whom my hand shall be established: mine arm also shall strengthen him.
22دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و هیچ پسر ظلم بدو اذیت نخواهد رسانید.
22The enemy shall not exact upon him; nor the son of wickedness afflict him.
23و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که ازاو نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید.
23And I will beat down his foes before his face, and plague them that hate him.
24و امانت ورحمت من با وی خواهد بود و در نام من شاخ اومرتفع خواهد شد.
24But my faithfulness and my mercy shall be with him: and in my name shall his horn be exalted.
25دست او را بر دریا مستولی خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها.
25I will set his hand also in the sea, and his right hand in the rivers.
26او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی، خدای من و صخره نجات من.
26He shall cry unto me, Thou art my father, my God, and the rock of my salvation.
27من نیز او رانخست زاده خود خواهم ساخت، بلندتر ازپادشاهان جهان.
27Also I will make him my firstborn, higher than the kings of the earth.
28رحمت خویش را برای وی نگاه خواهم داشت تا ابدالاباد و عهد من با اواستوار خواهد بود.
28My mercy will I keep for him for evermore, and my covenant shall stand fast with him.
29و ذریت وی را باقی خواهم داشت تا ابدالاباد و تخت او را مثل روزهای آسمان.
29His seed also will I make to endure for ever, and his throne as the days of heaven.
30اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند، و دراحکام من سلوک ننمایند،
30If his children forsake my law, and walk not in my judgments;
31اگر فرایض مرابشکنند، و اوامر مرا نگاه ندارند،
31If they break my statutes, and keep not my commandments;
32آنگاه معصیت ایشان را به عصا تادیب خواهم نمود وگناه ایشان را به تازیانه‌ها.
32Then will I visit their transgression with the rod, and their iniquity with stripes.
33لیکن رحمت خود رااز او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت.
33Nevertheless my lovingkindness will I not utterly take from him, nor suffer my faithfulness to fail.
34عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.
34My covenant will I not break, nor alter the thing that is gone out of my lips.
35یک چیز را به قدوسیت خود قسم خوردم و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت.
35Once have I sworn by my holiness that I will not lie unto David.
36که ذریت اوباقی خواهد بود تا ابدالاباد و تخت او به حضورمن مثل آفتاب،
36His seed shall endure for ever, and his throne as the sun before me.
37مثل ماه ثابت خواهد بود تاابدالاباد و مثل شاهد امین در آسمان، سلاه.
37It shall be established for ever as the moon, and as a faithful witness in heaven. Selah.
38لیکن تو ترک کرده‌ای و دور انداخته‌ای و بامسیح خود غضبناک شده‌ای.
38But thou hast cast off and abhorred, thou hast been wroth with thine anointed.
39عهد بنده خودرا باطل ساخته‌ای و تاج او را بر زمین انداخته، بی‌عصمت کرده‌ای.
39Thou hast made void the covenant of thy servant: thou hast profaned his crown by casting it to the ground.
40جمیع حصارهایش راشکسته و قلعه های او را خراب نموده‌ای.
40Thou hast broken down all his hedges; thou hast brought his strong holds to ruin.
41همه راه گذران او را تاراج می‌کنند و او نزد همسایگان خود عار گردیده است.
41All that pass by the way spoil him: he is a reproach to his neighbours.
42دست راست خصمان او را برافراشته، و همه دشمنانش را مسرورساخته‌ای.
42Thou hast set up the right hand of his adversaries; thou hast made all his enemies to rejoice.
43دم شمشیر او را نیز برگردانیده‌ای واو را در جنگ پایدار نساخته‌ای.
43Thou hast also turned the edge of his sword, and hast not made him to stand in the battle.
44جلال او راباطل ساخته و تخت او را به زمین انداخته‌ای.
44Thou hast made his glory to cease, and cast his throne down to the ground.
45ایام شبابش را کوتاه کرده، و او را به خجالت پوشانیده‌ای، سلاه.
45The days of his youth hast thou shortened: thou hast covered him with shame. Selah.
46تا به کی‌ای خداوند خود را تا به ابد پنهان خواهی کرد و غضب تو مثل آتش افروخته خواهد شد؟
46How long, LORD ? wilt thou hide thyself for ever? shall thy wrath burn like fire?
47به یاد آور که ایام حیاتم چه کم است. چرا تمامی بنی آدم را برای بطالت آفریده‌ای؟
47Remember how short my time is: wherefore hast thou made all men in vain?
48کدام آدمی زنده است که موت رانخواهد دید؟ و جان خویش را از دست قبرخلاص خواهد ساخت؟ سلاه.
48What man is he that liveth, and shall not see death? shall he deliver his soul from the hand of the grave? Selah.
49ای خداوندرحمت های قدیم تو کجاست؟ که برای داود به امانت خود قسم خوردی.
49Lord, where are thy former lovingkindnesses, which thou swarest unto David in thy truth?
50ای خداوند ملامت بنده خود را به یاد آور که آن را از قومهای بسیاردر سینه خود متحمل می‌باشم.
50Remember, Lord, the reproach of thy servants; how I do bear in my bosom the reproach of all the mighty people;
51که دشمنان توای خداوند ملامت کرده‌اند، یعنی آثار مسیح تورا ملامت نموده‌اند.
51Wherewith thine enemies have reproached, O LORD ; wherewith they have reproached the footsteps of thine anointed.
52خداوند متبارک باد تاابدالاباد. آمین و آمین.
52Blessed be the LORD for evermore. Amen, and Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.