مزامیر 109
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1خدای تسبیح من، خاموش مباش!
1Hold not thy peace, O God of my praise;
2زیرا که دهان شرارت ودهان فریب را بر من گشوده‌اند، و به زبان دروغ برمن سخن گفته‌اند.
2For the mouth of the wicked and the mouth of the deceitful are opened against me: they have spoken against me with a lying tongue.
3به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.
3They compassed me about also with words of hatred; and fought against me without a cause.
4به عوض محبت من، با من مخالفت می‌کنند، و اما من دعا.
4For my love they are my adversaries: but I give myself unto prayer.
5و به عوض نیکویی به من بدی کرده‌اند. و به عوض محبت، عداوت نموده.
5And they have rewarded me evil for good, and hatred for my love.
6مردی شریر را براو بگمار، و دشمن به‌دست راست او بایستد.
6Set thou a wicked man over him: and let Satan stand at his right hand.
7هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آیدو دعای او گناه بشود.
7When he shall be judged, let him be condemned: and let his prayer become sin.
8ایام عمرش کم شود ومنصب او را دیگری ضبط نماید.
8Let his days be few; and let another take his office.
9فرزندان اویتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.
9Let his children be fatherless, and his wife a widow.
10و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه های خودقوت را بجویند.
10Let his children be continually vagabonds, and beg: let them seek their bread also out of their desolate places.
11طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.
11Let the extortioner catch all that he hath; and let the strangers spoil his labour.
12کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمان وی احدی رافت ننماید.
12Let there be none to extend mercy unto him: neither let there be any to favour his fatherless children.
13ذریت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
13Let his posterity be cut off; and in the generation following let their name be blotted out.
14عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شودو گناه مادرش محو نگردد.
14Let the iniquity of his fathers be remembered with the LORD ; and let not the sin of his mother be blotted out.
15و آنها در مد نظرخداوند دائم بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببرد.
15Let them be before the LORD continually, that he may cut off the memory of them from the earth.
16زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاورد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تااو را به قتل رساند.
16Because that he remembered not to shew mercy, but persecuted the poor and needy man, that he might even slay the broken in heart.
17چون که لعنت را دوست می‌داشت بدو رسیده و چون که برکت رانمی خواست، از او دور شده است.
17As he loved cursing, so let it come unto him: as he delighted not in blessing, so let it be far from him.
18و لعنت رامثل ردای خود در بر‌گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.
18As he clothed himself with cursing like as with his garment, so let it come into his bowels like water, and like oil into his bones.
19پس مثل جامه‌ای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهدبود.
19Let it be unto him as the garment which covereth him, and for a girdle wherewith he is girded continually.
20این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.
20Let this be the reward of mine adversaries from the LORD , and of them that speak evil against my soul.
21اما تو‌ای یهوه خداوند به‌خاطر نام خود بامن عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مراخلاصی ده.
21But do thou for me, O GOD the Lord, for thy name’s sake: because thy mercy is good, deliver thou me.
22زیرا که من فقیر و مسکین هستم ودل من در اندرونم مجروح است.
22For I am poor and needy, and my heart is wounded within me.
23مثل سایه‌ای که در زوال باشد رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.
23I am gone like the shadow when it declineth: I am tossed up and down as the locust.
24زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم ازفربهی کاهیده می‌شود.
24My knees are weak through fasting; and my flesh faileth of fatness.
25و من نزد ایشان عارگردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود رامی جنبانند.
25I became also a reproach unto them: when they looked upon me they shaked their heads.
26ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،
26Help me, O LORD my God: O save me according to thy mercy:
27تا بدانند که این است دست تو، و تو‌ای خداوند این را کرده‌ای.
27That they may know that this is thy hand; that thou, LORD , hast done it.
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و اما بنده توشادمان شود.
28Let them curse, but bless thou: when they arise, let them be ashamed; but let thy servant rejoice.
29جفا کنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.
29Let mine adversaries be clothed with shame, and let them cover themselves with their own confusion, as with a mantle.
30خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت.
30I will greatly praise the LORD with my mouth; yea, I will praise him among the multitude.
31زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.
31For he shall stand at the right hand of the poor, to save him from those that condemn his soul.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.