مزامیر 88

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

King James Version with Apocrypha

1ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.

1O LORD God of my salvation, I have cried day and night before thee:

2دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.

2Let my prayer come before thee: incline thine ear unto my cry;

3زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.

3For my soul is full of troubles: and my life draweth nigh unto the grave.

4از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.

4I am counted with them that go down into the pit: I am as a man that hath no strength:

5در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.

5Free among the dead, like the slain that lie in the grave, whom thou rememberest no more: and they are cut off from thy hand.

6مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.

6Thou hast laid me in the lowest pit, in darkness, in the deeps.

7خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.

7Thy wrath lieth hard upon me, and thou hast afflicted me with all thy waves. Selah.

8آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.

8Thou hast put away mine acquaintance far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.

9چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.

9Mine eye mourneth by reason of affliction: LORD , I have called daily upon thee, I have stretched out my hands unto thee.

10آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.

10Wilt thou shew wonders to the dead? shall the dead arise and praise thee? Selah.

11آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟

11Shall thy lovingkindness be declared in the grave? or thy faithfulness in destruction?

12آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟

12Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?

13و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.

13But unto thee have I cried, O LORD ; and in the morning shall my prayer prevent thee.

14‌ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.

14LORD , why castest thou off my soul? why hidest thou thy face from me?

15من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.

15I am afflicted and ready to die from my youth up: while I suffer thy terrors I am distracted.

16حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.

16Thy fierce wrath goeth over me; thy terrors have cut me off.

17مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.

17They came round about me daily like water; they compassed me about together.

18یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

18Lover and friend hast thou put far from me, and mine acquaintance into darkness.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.