مزامیر 88

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Diodati Bibbia 1885

1ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.

1O SIGNORE Iddio della mia salute, Io grido di giorno e di notte, nel tuo cospetto.

2دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.

2Venga la mia orazione in tua presenza; Inchina il tuo orecchio al mio grido.

3زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.

3Perciocchè l'anima mia è sazia di mali; E la mia vita è giunta infino al sepolcro.

4از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.

4Io son reputato del numero di quelli che scendono nella fossa; Io son simile ad un uomo che non ha più forza alcuna.

5در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.

5Io sono spacciato fra i morti, Come gli uccisi che giacciono nella sepoltura, De' quali tu non ti ricordi più; E che son ricisi dalla tua mano.

6مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.

6Tu mi hai posto in una fossa bassissima, In tenebre, in luoghi profondi.

7خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.

7L'ira tua si è posata sopra me, E tu mi hai abbattuto con tutti i tuoi flutti. (Sela.)

8آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.

8Tu hai allontanati da me i miei conoscenti, Tu mi hai renduto loro grandemente abbominevole; Io son serrato, e non posso uscire.

9چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.

9L'occhio mio è doglioso d'afflizione; O Signore, io grido a te tuttodì, Io spiego a te le palme delle mie mani.

10آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.

10Opererai tu alcuna maraviglia inverso i morti? I trapassati risorgeranno essi, per celebrarti? (Sela.)

11آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟

11La tua benignità si narrerà ella nel sepolcro? E la tua verità nel luogo del la perdizione?

12آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟

12Le tue maraviglie si conosceranno esse nelle tenebre? E la tua giustizia nella terra dell'obblio?

13و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.

13Ora quant'è a me, o Signore, io grido a te; E la mia orazione ti si fa incontro la mattina.

14‌ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.

14Perchè scacci, o Signore, l'anima mia? Perchè nascondi il tuo volto da me?

15من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.

15Io son povero, e vengo meno fin dalla mia giovanezza; Io porto i tuoi spaventi, e ne sto in forse.

16حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.

16Le tue ire mi son passate addosso; I tuoi terrori mi hanno deserto;

17مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.

17Mi han circondato come acque tuttodì; Tutti quanti mi hanno intorniato.

18یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

18Tu hai allontanati da me amici e compagni; I miei conoscenti son nascosti nelle tenebre.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.