مزامیر 65
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.
1O DIO, lode ti aspetta in Sion; E quivi ti saran pagati i voti.
2ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.
2O tu ch'esaudisci i preghi, Ogni carne verrà a te.
3گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.
3Cose inique mi avevano sopraffatto; Ma tu purghi le nostre trasgressioni.
4خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.
4Beato colui che tu avrai eletto, ed avrai fatto accostare a te . Acciocchè abiti ne' tuoi cortili! Noi saremo saziati de' beni della tua Casa, Delle cose sante del tuo Tempio.
5به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.
5O Dio della nostra salute, Confidanza di tutte le estremità le più lontane della terra e del mare, Rispondici, per la tua giustizia, in maniere tremende.
6و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.
6Esso, colla sua potenza, ferma i monti; Egli è cinto di forza.
7وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.
7Egli acqueta il romor de' mari, lo strepito delle sue onde, E il tumulto de' popoli.
8ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.
8Onde quelli che abitano nella estremità della terra temono de' tuoi miracoli: Tu fai giubilare i luoghi, onde esce la mattina e la sera.
9از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.
9Tu visiti la terra, e l'abbeveri; Tu l'arricchisci grandemente; I ruscelli di Dio son pieni d'acqua; Tu apparecchi agli uomini il lor frumento, dopo che tu l'hai così preparata.
10پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.
10Tu adacqui le sue porche; tu pareggi i suoi solchi; Tu la stempri colle stille della tua pioggia; tu benedici i suoi germogli;
11به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.
11Tu coroni de' tuoi beni l'annata; E le tue orbite stillano grasso.
12مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.
12Le mandrie del deserto stillano; E i colli son cinti di gioia.
13چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.
13Le pianure son rivestite di gregge, E le valli coperte di biade; Dànno voci di allegrezza, ed anche cantano.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.