مزامیر 65

Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)

1ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.

1(65-1) For the Leader. A Psalm. A Song of David. (65-2) Praise waiteth for Thee, O God, in Zion; and unto Thee the vow is performed.

2‌ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.

2(65-3) O Thou that hearest prayer, unto Thee doth all flesh come.

3گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.

3(65-4) The tale of iniquities is too heavy for me; as for our transgressions, Thou wilt pardon them.

4خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.

4(65-5) Happy is the man whom Thou choosest, and bringest near, that he may dwell in Thy courts; may we be satisfied with the goodness of Thy house, the holy place of Thy temple!

5به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.

5(65-6) With wondrous works dost Thou answer us in righteousness, O God of our salvation; Thou the confidence of all the ends of the earth, and of the far distant seas;

6و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.

6(65-7) Who by Thy strength settest fast the mountains, who art girded about with might;

7وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.

7(65-8) Who stillest the roaring of the seas, the roaring of their waves, and the tumult of the peoples;

8ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.

8(65-9) So that they that dwell in the uttermost parts stand in awe of Thy signs; Thou makest the outgoings of the morning and evening to rejoice.

9از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.

9(65-10) Thou hast remembered the earth, and watered her, greatly enriching her, with the river of God that is full of water; Thou preparest them corn, for so preparest Thou her.

10پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.

10(65-11) Watering her ridges abundantly, settling down the furrows thereof, Thou makest her soft with showers; Thou blessest the growth thereof.

11به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.

11(65-12) Thou crownest the year with Thy goodness; and Thy paths drop fatness.

12مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.

12(65-13) The pastures of the wilderness do drop; and the hills are girded with joy.

13چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.

13(65-14) The meadows are clothed with flocks; the valleys also are covered over with corn; they shout for joy, yea, they sing.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.