مزامیر 88
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.
1(88-1) A Song, a Psalm of the sons of Korah; for the Leader; upon Mahalath Leannoth. Maschil of Heman the Ezrahite. (88-2) O LORD, God of my salvation, what time I cry in the night before Thee,
2دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.
2(88-3) Let my prayer come before Thee, incline Thine ear unto my cry.
3زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.
3(88-4) For my soul is sated with troubles, and my life draweth nigh unto the grave.
4از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.
4(88-5) I am counted with them that go down into the pit; I am become as a man that hath no help;
5در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.
5(88-6) Set apart among the dead, like the slain that lie in the grave, whom Thou rememberest no more; and they are cut off from Thy hand.
6مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.
6(88-7) Thou hast laid me in the nethermost pit, in dark places, in the deeps.
7خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.
7(88-8) Thy wrath lieth hard upon me, and all Thy waves Thou pressest down. Selah
8آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.
8(88-9) Thou hast put mine acquaintance far from me; Thou hast made me an abomination unto them; I am shut up, and I cannot come forth.
9چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.
9(88-10) Mine eye languisheth by reason of affliction; I have called upon Thee, O LORD, every day, I have spread forth my hands unto Thee.
10آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.
10(88-11) Wilt Thou work wonders for the dead? Or shall the shades arise and give Thee thanks? Selah
11آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟
11(88-12) Shall Thy mercy be declared in the grave? or Thy faithfulness in destruction?
12آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟
12(88-13) Shall Thy wonders be known in the dark? and Thy righteousness in the land of forgetfulness?
13و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.
13(88-14) But as for me, unto Thee, O LORD, do I cry, and in the morning doth my prayer come to meet Thee.
14ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.
14(88-15) LORD, why castest Thou off my soul? Why hidest Thou Thy face from me?
15من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.
15(88-16) I am afflicted and at the point of death from my youth up; I have borne Thy terrors, I am distracted.
16حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.
16(88-17) Thy fierce wrath is gone over me; Thy terrors have cut me off.
17مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.
17(88-18) They came round about me like water all the day; they compassed me about together.
18یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.
18(88-19) Friend and companion hast Thou put far from me, and mine acquaintance into darkness.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.