مزامیر 55
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1ای خدا به دعای من گوش بگیر! و خودرا از تضرع من پنهان مکن!
1(55-1) For the Leader; with string-music. Maschil of David. (55-2) Give ear, O God, to my prayer; and hide not Thyself from my supplication.
2به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خودمتحیرم و ناله می‌کنم.
2(55-3) Attend unto me, and hear me; I am distraught in my complaint, and will moan;
3از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.
3(55-4) Because of the voice of the enemy, because of the oppression of the wicked; for they cast mischief upon me, and in anger they persecute me.
4دل من در اندرونم پیچ و تاب می کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.
4(55-5) My heart doth writhe within me; and the terrors of death are fallen upon me.
5ترس و لرز به من در‌آمده است. وحشتی هولناک مرا در‌گرفته است.
5(55-6) Fear and trembling come upon me, and horror hath overwhelmed me.
6و گفتم کاش که مرابالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.
6(55-7) And I said: 'Oh that I had wings like a dove! then would I fly away, and be at rest.
7هرآینه بجای دور می‌پریدم، و درصحرا ماوا می‌گزیدم، سلاه.
7(55-8) Lo, then would I wander far off, I would lodge in the wilderness. Selah
8می‌شتافتم بسوی پناهگاهی، از باد تند و از طوفان شدید.
8(55-9) I would haste me to a shelter from the stormy wind and tempest.'
9ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان راتفریق نما زیرا که در شهر ظلم و جنگ دیده‌ام.
9(55-10) Destroy, O Lord, and divide their tongue; for I have seen violence and strife in the city.
10روز و شب بر حصارهایش گردش می‌کنند وشرارت و مشقت در میانش می‌باشد.
10(55-11) Day and night they go about it upon the walls thereof; iniquity also and mischief are in the midst of it.
11فسادهادر میان وی است و جور و حیله از کوچه هایش دور نمی شود.
11(55-12) Wickedness is in the midst thereof; oppression and guile depart not from her broad place.
12زیرا دشمن نبود که مرا ملامت می‌کرد والا تحمل می‌کردم؛ و خصم من نبود که بر من سربلندی می‌نمود؛ والا خود را از وی پنهان می‌ساختم.
12(55-13) For it was not an enemy that taunted me, then I could have borne it; neither was it mine adversary that did magnify himself against me, then I would have hid myself from him.
13بلکه تو بودی‌ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من!
13(55-14) But it was thou, a man mine equal, my companion, and my familiar friend;
14که با یکدیگرمشورت شیرین می‌کردیم و به خانه خدا در انبوه می‌خرامیدیم.
14(55-15) We took sweet counsel together, in the house of God we walked with the throng.
15موت بر ایشان ناگهان آید وزنده بگور فرو روند. زیرا شرارت در مسکن های ایشان و در میان ایشان است.
15(55-16) May He incite death against them, let them go down alive into the nether-world; for evil is in their dwelling, and within them.
16و اما من نزد خدا فریاد می‌کنم و خداوندمرا نجات خواهد داد.
16(55-17) As for me, I will call upon God; and the LORD shall save me.
17شامگاهان و صبح وظهر شکایت و ناله می‌کنم و او آواز مرا خواهدشنید.
17(55-18) Evening, and morning, and at noon, will I complain, and moan; and He hath heard my voice.
18جانم را از جنگی که بر من شده بود، بسلامتی فدیه داده است. زیرا بسیاری با من مقاومت می‌کردند.
18(55-19) He hath redeemed my soul in peace so that none came nigh me; for they were many that strove with me.
19خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد، او که از ازل نشسته است، سلاه. زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدانمی ترسند.
19(55-20) God shall hear, and humble them, even He that is enthroned of old, Selah, such as have no changes, and fear not God.
20دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده، و عهد خویش را شکسته است.
20(55-21) He hath put forth his hands against them that were at peace with him; he hath profaned his covenant.
21سخنان چرب زبانش نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چرب تر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.
21(55-22) Smoother than cream were the speeches of his mouth, but his heart was war; his words were softer than oil, yet were they keen-edged swords.
22نصیب خود را به خداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد. او تا به ابدنخواهد گذاشت که مرد عادل جنبش خورد.
22(55-23) Cast thy burden upon the LORD, and He will sustain thee; He will never suffer the righteous to be moved.
23وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.
23(55-24) But Thou, O God, wilt bring them down into the nethermost pit; men of blood and deceit shall not live out half their days; but as for me, I will trust in Thee.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.