مزامیر 55
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1ای خدا به دعای من گوش بگیر! و خودرا از تضرع من پنهان مکن!
1Voor muziekbegeleiding; met harpen. Een leerdicht van David. Hoor toch, o God, naar mijn bidden, En wend U niet af van mijn smeken;
2به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خودمتحیرم و ناله می‌کنم.
2Luister naar mij, en schenk mij verhoring: Van ellende loop ik radeloos rond.
3از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.
3Ik sidder voor het geschreeuw van den vijand, En het gehuil van den boze; Want ze storten rampen over mij uit, En bestoken mij grimmig.
4دل من در اندرونم پیچ و تاب می کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.
4Mijn hart krimpt in mijn boezem, En doodsangst bekruipt mij;
5ترس و لرز به من در‌آمده است. وحشتی هولناک مرا در‌گرفته است.
5Vrees en ontzetting houden mij beklemd, En de schrik grijpt mij aan.
6و گفتم کاش که مرابالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.
6Ik dacht: Had ik maar vleugels als een duif, Dan vloog ik heen, om een wijkplaats te vinden;
7هرآینه بجای دور می‌پریدم، و درصحرا ماوا می‌گزیدم، سلاه.
7Ver, ver weg zou ik vluchten, En een rustoord zoeken in de woestijn.
8می‌شتافتم بسوی پناهگاهی، از باد تند و از طوفان شدید.
8Ik zou mij haastig in veiligheid stellen Voor de razende storm,
9ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان راتفریق نما زیرا که در شهر ظلم و جنگ دیده‌ام.
9Voor de wervelstorm, Heer, En voor de stortvloed van hun tongen. Want ik zie geweld ontketend, En de strijd tegen de stad;
10روز و شب بر حصارهایش گردش می‌کنند وشرارت و مشقت در میانش می‌باشد.
10Dag en nacht trekken ze om haar heen, Over haar wallen. Daarbinnen heerst onrecht en knevelarij,
11فسادهادر میان وی است و جور و حیله از کوچه هایش دور نمی شود.
11En de misdaad troont in haar midden; En van haar pleinen wijkt Geweld noch bedrog.
12زیرا دشمن نبود که مرا ملامت می‌کرد والا تحمل می‌کردم؛ و خصم من نبود که بر من سربلندی می‌نمود؛ والا خود را از وی پنهان می‌ساختم.
12En was het een vijand, die mij beschimpte, Ik zou het verdragen; Of een van mijn haters, die mij hoonde, Ik zou mij verschuilen.
13بلکه تو بودی‌ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من!
13Maar gij, een man van mijn stam, Mijn vriend en mijn makker,
14که با یکدیگرمشورت شیرین می‌کردیم و به خانه خدا در انبوه می‌خرامیدیم.
14Met wien ik vertrouwelijk omging, Eendrachtig leefde in Gods huis!
15موت بر ایشان ناگهان آید وزنده بگور فرو روند. زیرا شرارت در مسکن های ایشان و در میان ایشان است.
15Moge de dood ze verrassen, Zodat ze levend in het dodenrijk dalen! Want boosheid heerst in hun woning, En slechtheid in hun gemoed.
16و اما من نزد خدا فریاد می‌کنم و خداوندمرا نجات خواهد داد.
16Maar ìk roep tot God, En Jahweh komt mij te hulp.
17شامگاهان و صبح وظهر شکایت و ناله می‌کنم و او آواز مرا خواهدشنید.
17‘s Avonds, ‘s morgens en ‘s middags klaag ik en zucht ik, En Hij hoort naar mijn smeken.
18جانم را از جنگی که بر من شده بود، بسلامتی فدیه داده است. زیرا بسیاری با من مقاومت می‌کردند.
18Hij zal mij vrede schenken, mij van mijn belagers bevrijden, Al staan ze nog zo talrijk tegen mij op.
19خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد، او که از ازل نشسته است، سلاه. زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدانمی ترسند.
19God verhoort mij: Hij zal ze vernederen, Hij, die van eeuwigheid op zijn troon is gezeten. Want ze zijn onverbeterlijk, En vrezen God niet;
20دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده، و عهد خویش را شکسته است.
20Ze slaan de hand aan hun vrienden, En schenden hun trouw.
21سخنان چرب زبانش نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چرب تر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.
21Hun mond is gladder dan boter, Maar vijandig hun hart; Hun woorden zijn zachter dan olie, Maar steken als dolken.
22نصیب خود را به خداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد. او تا به ابدنخواهد گذاشت که مرد عادل جنبش خورد.
22Werp daarom uw kommer op Jahweh, Hij zal voor u zorgen; En nooit zal Hij dulden, Dat de rechtvaardige wankelt.
23وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.
23Maar stort in het diepst van het graf, o mijn God, Die mannen van bloed en bedrog; Laat ze de helft van hun dagen niet zien, Doch laat mìj op U blijven hopen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.