مزامیر 55
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای خدا به دعای من گوش بگیر! و خودرا از تضرع من پنهان مکن!
1Au chef des chantres. Avec instruments à cordes. Cantique de David.
2به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خودمتحیرم و ناله می‌کنم.
2O Dieu! Prête l’oreille à ma prière, Et ne te dérobe pas à mes supplications!
3از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.
3Écoute-moi, et réponds-moi! J’erre çà et là dans mon chagrin et je m’agite,
4دل من در اندرونم پیچ و تاب می کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.
4A cause de la voix de l’ennemi et de l’oppression du méchant; Car ils font tomber sur moi le malheur, Et me poursuivent avec colère.
5ترس و لرز به من در‌آمده است. وحشتی هولناک مرا در‌گرفته است.
5Mon cœur tremble au-dedans de moi, Et les terreurs de la mort me surprennent;
6و گفتم کاش که مرابالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.
6La crainte et l’épouvante m’assaillent, Et le frisson m’enveloppe.
7هرآینه بجای دور می‌پریدم، و درصحرا ماوا می‌گزیدم، سلاه.
7Je dis: Oh! Si j’avais les ailes de la colombe, Je m’envolerais, et je trouverais le repos;
8می‌شتافتم بسوی پناهگاهی، از باد تند و از طوفان شدید.
8Voici, je fuirais bien loin, J’irais séjourner au désert; — Pause.
9ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان راتفریق نما زیرا که در شهر ظلم و جنگ دیده‌ام.
9Je m’échapperais en toute hâte, Plus rapide que le vent impétueux, que la tempête.
10روز و شب بر حصارهایش گردش می‌کنند وشرارت و مشقت در میانش می‌باشد.
10Réduis à néant, Seigneur, divise leurs langues! Car je vois dans la ville la violence et les querelles;
11فسادهادر میان وی است و جور و حیله از کوچه هایش دور نمی شود.
11Elles en font jour et nuit le tour sur les murs; L’iniquité et la malice sont dans son sein;
12زیرا دشمن نبود که مرا ملامت می‌کرد والا تحمل می‌کردم؛ و خصم من نبود که بر من سربلندی می‌نمود؛ والا خود را از وی پنهان می‌ساختم.
12La méchanceté est au milieu d’elle, Et la fraude et la tromperie ne quittent point ses places.
13بلکه تو بودی‌ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من!
13Ce n’est pas un ennemi qui m’outrage, je le supporterais; Ce n’est pas mon adversaire qui s’élève contre moi, Je me cacherais devant lui.
14که با یکدیگرمشورت شیرین می‌کردیم و به خانه خدا در انبوه می‌خرامیدیم.
14C’est toi, que j’estimais mon égal, Toi, mon confident et mon ami!
15موت بر ایشان ناگهان آید وزنده بگور فرو روند. زیرا شرارت در مسکن های ایشان و در میان ایشان است.
15Ensemble nous vivions dans une douce intimité, Nous allions avec la foule à la maison de Dieu!
16و اما من نزد خدا فریاد می‌کنم و خداوندمرا نجات خواهد داد.
16Que la mort les surprenne, Qu’ils descendent vivants au séjour des morts! Car la méchanceté est dans leur demeure, au milieu d’eux.
17شامگاهان و صبح وظهر شکایت و ناله می‌کنم و او آواز مرا خواهدشنید.
17Et moi, je crie à Dieu, Et l’Éternel me sauvera.
18جانم را از جنگی که بر من شده بود، بسلامتی فدیه داده است. زیرا بسیاری با من مقاومت می‌کردند.
18Le soir, le matin, et à midi, je soupire et je gémis, Et il entendra ma voix.
19خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد، او که از ازل نشسته است، سلاه. زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدانمی ترسند.
19Il me délivrera de leur approche et me rendra la paix, Car ils sont nombreux contre moi.
20دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده، و عهد خویش را شکسته است.
20Dieu entendra, et il les humiliera, Lui qui de toute éternité est assis sur son trône; — Pause. Car il n’y a point en eux de changement, Et ils ne craignent point Dieu.
21سخنان چرب زبانش نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چرب تر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.
21Il porte la main sur ceux qui étaient en paix avec lui, Il viole son alliance;
22نصیب خود را به خداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد. او تا به ابدنخواهد گذاشت که مرد عادل جنبش خورد.
22Sa bouche est plus douce que la crème, Mais la guerre est dans son cœur; Ses paroles sont plus onctueuses que l’huile, Mais ce sont des épées nues.
23وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.
23Remets ton sort à l’Éternel, et il te soutiendra, Il ne laissera jamais chanceler le juste.
no verse 24 in this text
24Et toi, ô Dieu! Tu les feras descendre au fond de la fosse; Les hommes de sang et de fraude N’atteindront pas la moitié de leurs jours. C’est en toi que je me confie.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.