مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Louez l’Éternel! Car il est beau de célébrer notre Dieu, Car il est doux, il est bienséant de le louer.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2L’Éternel rebâtit Jérusalem, Il rassemble les exilés d’Israël;
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Il guérit ceux qui ont le cœur brisé, Et il panse leurs blessures.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Il compte le nombre des étoiles, Il leur donne à toutes des noms.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Notre Seigneur est grand, puissant par sa force, Son intelligence n’a point de limite.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6L’Éternel soutient les malheureux, Il abaisse les méchants jusqu’à terre.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Chantez à l’Éternel avec actions de grâces, Célébrez notre Dieu avec la harpe!
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Il couvre les cieux de nuages, Il prépare la pluie pour la terre; Il fait germer l’herbe sur les montagnes.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Il donne la nourriture au bétail, Aux petits du corbeau quand ils crient,
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Ce n’est pas dans la vigueur du cheval qu’il se complaît, Ce n’est pas dans les jambes de l’homme qu’il met son plaisir;
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11L’Éternel aime ceux qui le craignent, Ceux qui espèrent en sa bonté.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Jérusalem, célèbre l’Éternel! Sion, loue ton Dieu!
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Car il affermit les barres de tes portes, Il bénit tes fils au milieu de toi;
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14Il rend la paix à ton territoire, Il te rassasie du meilleur froment.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15Il envoie ses ordres sur la terre: Sa parole court avec vitesse.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Il donne la neige comme de la laine, Il répand la gelée blanche comme de la cendre;
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17Il lance sa glace par morceaux; Qui peut résister devant son froid?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18Il envoie sa parole, et il les fond; Il fait souffler son vent, et les eaux coulent.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19Il révèle sa parole à Jacob, Ses lois et ses ordonnances à Israël;
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Il n’a pas agi de même pour toutes les nations, Et elles ne connaissent point ses ordonnances. Louez l’Éternel!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.