مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Ἀλληλούϊα· Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου. Ἐπαίνει, Ἱερουσαλήμ, τὸν Κύριον, αἴνει τὸν Θεόν σου Σιών.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Ὅτι ἐνίσχυσεν τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησεν τοὺς υἱούς σου ἐν σοί.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Ὁ τιθεὶς τὰ ὅριά σου εἰρήνην, καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε·
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Ὁ ἀποστέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῇ γῇ, ἕως τάχους δραμεῖται ὁ λόγος αὐτοῦ·
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Τοῦ διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον, ὁμίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος·
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6Βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὠσεὶ ψωμούς· κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται;
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Ἀποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ, καὶ τήξει αὐτά, πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ῥυήσεται ὕδατα.
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Ἀπαγγέλλων τὸν λόγον αὐτοῦ τῷ Ἰακώβ, δικαιώματα καὶ κρίματα αὐτοῦ τῷ Ἰσραήλ.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Οὐκ ἐποίησεν οὕτως παντὶ ἔθνει, καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
no verse 10 in this text
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
no verse 11 in this text
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
no verse 12 in this text
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
no verse 13 in this text
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
no verse 14 in this text
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
no verse 15 in this text
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
no verse 16 in this text
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
no verse 17 in this text
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
no verse 18 in this text
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
no verse 19 in this text
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
no verse 20 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.