مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Louvem ao SENHOR, pois é bom cantar louvores ao nosso Deus; pois é agradável e apropriado louvá-lo.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2O SENHOR edifica Jerusalém. Ele reúne os exilados de Israel.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Ele cura os de coração quebrantado, e enfaixa as suas feridas.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Ele conta o número das estrelas. Ele chama a todas pelos seus nomes.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Grande é o nosso Senhor, e imenso em poder. Seu entendimento é infinito.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6O SENHOR ampara os humildes. Ele abate os ímpios até o chão.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Cantem ao SENHOR com ações de graças. Cantem louvores com a harpa ao nosso Deus,
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8que cobre o céu de nuvens, que prepara a chuva para a terra, que faz a relva crescer nos montes.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Ele provê alimento para o gado, e para os filhotes dos corvos quando clamam.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Ele não se deleita na força do cavalo. Ele não tem prazer nas pernas do homem.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11O SENHOR tem prazer naqueles que o temem, naqueles que esperam no seu amor leal.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Louve ao SENHOR, ó Jerusalém! Louve o seu Deus, ó Sião!
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Pois ele fortaleceu as trancas das suas portas. Ele abençoou os seus filhos dentro de você.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14Ele estabelece a paz nas suas fronteiras. Ele a farta com o melhor do trigo.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15Ele envia a sua ordem à terra. A sua palavra corre muito velozmente.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Ele dá a neve como lã, e espalha a geada como cinzas.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17Ele lança o seu granizo como pedrinhas. Quem pode resistir ao seu frio?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18Ele envia a sua palavra, e os derrete. Ele faz o seu vento soprar, e as águas fluem.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19Ele revela a sua palavra a Jacó, os seus estatutos e as suas ordenanças a Israel.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Ele não fez isso por qualquer outra nação. Eles não conhecem as suas ordenanças. Louvem ao SENHOR!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.