مزامیر 17
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ای خداوند، عدالت را بشنو و به فریادمن توجه فرما! و دعای مرا که از لب بی‌ریا می‌آید، گوش بگیر!
1Ouve, SENHOR, o meu justo clamor. Presta ouvidos à minha oração, que não vem de lábios enganosos.
2داد من از حضور توصادر شود؛ چشمان تو راستی را ببیند.
2Que a minha sentença venha da tua presença. Que os teus olhos vejam a equidade.
3دل مراآزموده‌ای، شبانگاه از آن تفقد کرده‌ای. مرا قال گذاشته‌ای و هیچ نیافته‌ای، زیرا عزیمت کردم که زبانم تجاوز نکند.
3Tu provaste o meu coração. Tu me visitaste de noite. Tu me sondaste, e nada encontraste. Decidi que a minha boca não transgredirá.
4و اما کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛ خود را از راههای ظالم نگاه داشتم.
4Quanto às obras dos homens, pela palavra dos teus lábios, eu me guardei dos caminhos do violento.
5قدمهایم به آثار تو قائم است، پس پایهایم نخواهد لغزید.
5Os meus passos se mantiveram firmes nas tuas veredas. Os meus pés não vacilaram.
6ای خدا تو را خوانده‌ام زیرا که مرا اجابت خواهی نمود. گوش خود را به من فراگیر و سخن مرا بشنو.
6Eu clamo a ti, pois tu me responderás, ó Deus. Inclina os teus ouvidos para mim. Ouve as minhas palavras.
7رحمت های خود را امتیاز ده، ای که متوکلان خویش را به‌دست راست خود ازمخالفان ایشان می‌رهانی.
7Mostra a tua maravilhosa bondade, tu que salvas aqueles que buscam refúgio à tua mão direita contra os seus inimigos.
8مرا مثل مردمک چشم نگاه دار؛ مرا زیر سایه بال خود پنهان کن،
8Guarda-me como a menina dos teus olhos. Esconde-me à sombra das tuas asas,
9از روی شریرانی که مرا خراب می‌سازند، ازدشمنان جانم که مرا احاطه می‌کنند.
9dos ímpios que me oprimem, dos meus inimigos mortais, que me cercam.
10دل فربه خود را بسته‌اند. به زبان خویش سخنان تکبرآمیزمی گویند.
10Eles fecham os seus corações insensíveis. Com a boca falam com arrogância.
11الان قدمهای ما را احاطه کرده‌اند، وچشمان خود را دوخته‌اند تا ما را به زمین بیندازند.
11Agora eles nos cercam em nossos passos. Fixam os seus olhos para nos derrubar por terra.
12مثل او مثل شیری است که در دریدن حریص باشد، و مثل شیر ژیان که در بیشه خود درکمین است.
12Ele é como um leão ávido por sua presa, como um leão jovem espreitando em lugares ocultos.
13ای خداوند برخیز و پیش روی وی درآمده، او را بینداز و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،
13Levanta-te, SENHOR, confronta-o. Derruba-o. Livra a minha alma dos ímpios com a tua espada,
14از آدمیان، ای خداوند، به‌دست خویش، از اهل جهان که نصیب ایشان در زندگانی است. که شکم ایشان را به ذخایرخود پرساخته‌ای و از اولاد سیر شده، زیادی مال خود را برای اطفال خویش ترک می‌کنند.
14dos homens, pela tua mão, SENHOR, dos homens do mundo, cuja porção está nesta vida. Tu enches o ventre daqueles que prezas. Os teus filhos têm fartura, e acumulam riquezas para os seus filhos.
15و اما من روی تو را در عدالت خواهم دید و چون بیدار شوم از صورت تو سیر خواهم شد.
15Quanto a mim, verei a tua face na justiça. Eu me satisfarei, quando acordar, em ver a tua forma.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.