مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
1Nós ouvimos com os nossos ouvidos, ó Deus; nossos pais nos contaram a obra que você fez nos dias deles, nos tempos antigos.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2Você expulsou as nações com a sua mão, mas os plantou. Você afligiu os povos, mas os fez se expandir.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3Pois eles não tomaram posse da terra pela sua própria espada, nem o seu próprio braço os salvou; mas a sua destra, o seu braço e a luz do seu rosto, porque você lhes foi favorável.
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4Ó Deus, você é o meu Rei. Ordene vitórias para Jacó!
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5Por meio de você, derrubaremos os nossos adversários. Pelo seu nome, pisaremos aqueles que se levantam contra nós.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6Pois eu não confiarei no meu arco, nem a minha espada me salvará.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7Mas você nos salvou dos nossos adversários, e envergonhou aqueles que nos odeiam.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8Em Deus nós nos gloriamos o dia todo. Nós daremos graças ao seu nome para sempre. Selá.
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9Mas agora você nos rejeitou e nos trouxe desonra, e não sai mais com os nossos exércitos.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
10Você nos faz recuar diante do adversário. Aqueles que nos odeiam tomam despojos para si mesmos.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
11Você nos fez como ovelhas para servir de alimento, e nos espalhou entre as nações.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12Você vende o seu povo por nada, e não lucrou nada com a venda deles.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13Você nos faz motivo de vergonha para os nossos vizinhos, de zombaria e escárnio para aqueles que estão ao nosso redor.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14Você nos faz um provérbio entre as nações, um meneio de cabeça entre os povos.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15O dia todo a minha desonra está diante de mim, e a vergonha cobre o meu rosto,
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16diante da zombaria daquele que afronta e injuria, por causa do inimigo e do vingador.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17Tudo isso veio sobre nós, contudo não nos esquecemos de você. Não fomos falsos com a sua aliança.
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18O nosso coração não voltou atrás, nem os nossos passos se desviaram do seu caminho,
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19embora você nos tenha esmagado no covil dos chacais, e nos coberto com a sombra da morte.
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20Se tivéssemos esquecido o nome do nosso Deus, ou estendido as nossas mãos a um deus estranho,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21Deus não descobriria isso? Pois ele conhece os segredos do coração.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
22Sim, por sua causa somos mortos o dia todo. Somos considerados como ovelhas para o matadouro.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23Desperte! Por que você dorme, Senhor? Levante-se! Não nos rejeite para sempre.
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24Por que você esconde o seu rosto, e se esquece da nossa aflição e da nossa opressão?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25Pois a nossa alma está abatida até o pó. O nosso corpo se apega ao chão.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26Levante-se para nos ajudar. Redima-nos por causa do seu amor leal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.