مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1ای خدا به گوشهای خود شنیدهایم وپدران ما، ما را خبر دادهاند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کردهای.
1神啊,你在古时, 我们列祖的日子所行的事, 我们亲耳听见了; 我们的列祖也给我们述说过。
2تو بهدست خود امتها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2你曾用手赶出外邦人, 却栽培了我们列祖; 你苦待列邦, 却叫我们列祖发达。
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3因为他们不是靠自己的刀剑得地土, 也不是靠自己的膀臂得胜, 乃是靠你的右手、你的膀臂, 和你脸上的亮光, 因为你喜悦他们。
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4神啊,你是我的王; 求你出令使 雅各 得胜。
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5我们靠你要推倒我们的敌人, 靠你的名要践踏那起来攻击我们的人。
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6因为,我必不靠我的弓; 我的刀也不能使我得胜。
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7惟你救了我们脱离敌人, 使恨我们的人羞愧。
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8我们终日因 神夸耀, 还要永远称谢你的名。 (细拉)
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساختهای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9但如今你丢弃了我们,使我们受辱, 不和我们的军兵同去。
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساختهای و خصمان ما برای خویشتن تاراج میکنند.
10你使我们向敌人转身退后; 那恨我们的人任意抢夺。
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کردهای و ما را در میان امتها پراکنده ساختهای.
11你使我们当作快要被吃的羊, 把我们分散在列邦中。
12قوم خود را بیبها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12你卖了你的子民也不赚利, 所得的价值并不加添你的 资财 。
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13你使我们受邻国的羞辱, 被四围的人嗤笑讥刺。
14ما را در میان امت هاضربالمثل ساختهای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14你使我们在列邦中作了笑谈, 使众民向我们摇头。
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15我的凌辱终日在我面前, 我脸上的羞愧将我遮蔽,
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16都因那辱骂毁谤人的声音, 又因仇敌和报仇人的缘故。
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17这都临到我们身上, 我们却没有忘记你, 也没有违背你的约。
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18我们的心没有退后; 我们的脚也没有偏离你的路。
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19你在野狗之处压伤我们, 用死荫遮蔽我们。
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20倘若我们忘了 神的名, 或向别神举手,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21神岂不鉴察这事吗? 因为他晓得人心里的隐秘。
22هر آینه بهخاطر تو تمامی روز کشته میشویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده میشویم.
22我们为你的缘故终日被杀; 人看我们如将宰的羊。
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیدهای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23主啊,求你睡醒,为何尽睡呢? 求你兴起,不要永远丢弃 我们 !
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24你为何掩面, 不顾我们所遭的苦难和所受的欺压?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25我们的性命伏于尘土; 我们的肚腹紧贴地面。
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26求你起来帮助我们! 凭你的慈爱救赎我们!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.