مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
1O DIO, noi abbiamo udite colle nostre orecchie, I nostri padri ci hanno raccontate Le opere che tu operasti a' dì loro, A' dì antichi.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2Tu, col la tua mano, scacciasti le genti, e piantasti i nostri padri; Tu disertasti le nazioni, e propagginasti i nostri padri .
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3Perciocchè essi non conquistarono il paese colla loro spada, E il braccio loro non li salvò; Anzi la tua destra, e il tuo braccio, e la luce del tuo volto; Perciocchè tu li gradivi.
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4Tu, o Dio, sei lo stesso mio Re; Ordina le salvazioni di Giacobbe.
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5Per te noi cozzeremo i nostri nemici; Nel tuo Nome noi calpesteremo coloro che si levano contro a noi.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6Perciocchè io non mi confido nel mio arco, E la mia spada non mi salverà.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7Anzi tu ci salverai da' nostri nemici, E renderai confusi quelli che ci odiano.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8Noi ci glorieremo tuttodì in Dio, E celebreremo il tuo Nome in perpetuo. (Sela.)
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9E pure tu ci hai scacciati, e ci hai svergognati; E non esci più co' nostri eserciti.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
10Tu ci hai fatto voltar le spalle dinanzi al nemico; E quelli che ci odiano ci hanno predati.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
11Tu ci hai ridotti ad esser come pecore da mangiare; E ci hai dispersi fra le genti.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12Tu hai venduto il tuo popolo senza danari, E non hai fatto alcuno avanzo de' lor prezzi.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13Tu ci hai posti in vituperio appresso i nostri vicini, In beffa, e in ischerno a quelli che stanno d'intorno a noi.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14Tu ci hai messi ad essere proverbiati fra le genti, Ed hai fatto che ci è scosso il capo contro fra i popoli.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15Il mio vituperio è tuttodì davanti a me, E la vergogna della mia faccia mi ha coperto,
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16Per la voce del vituperatore e dell'oltraggiatore; Per cagione del nemico e del vendicatore.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17Tutto questo ci è avvenuto, e non però ti abbiamo dimenticato, E non ci siam portati dislealmente contro al tuo patto.
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18Il cuor nostro non si è rivolto indietro, E i nostri passi non si sono sviati da' tuoi sentieri;
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19Quantunque tu ci abbi tritati, e messi in luogo di sciacalli; E ci abbi coperti d'ombra di morte.
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20Se noi avessimo dimenticato il Nome dell'Iddio nostro, Ed avessimo stese le mani ad alcun dio strano,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21Iddio non ne farebbe egli inchiesta? Conciossiachè egli conosca i segreti del cuore.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
22Anzi, per cagion tua siamo uccisi tuttodì, Siam reputati come pecore da macello.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23Risvegliati; perchè dormi, Signore? Destati, non iscacciar ci in perpetuo.
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24Perchè nascondi la tua faccia? Perchè dimentichi la nostra afflizione e la nostra oppressione?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25Conciossiachè la nostra anima sia abbassata fin nella polvere, E il nostro ventre sia attaccato alla terra.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26Levati in nostro aiuto, E riscuotici, per amor della tua benignità.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.