Psalmaro 44
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
1O DIO, noi abbiamo udite colle nostre orecchie, I nostri padri ci hanno raccontate Le opere che tu operasti a' dì loro, A' dì antichi.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
2Tu, col la tua mano, scacciasti le genti, e piantasti i nostri padri; Tu disertasti le nazioni, e propagginasti i nostri padri .
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
3Perciocchè essi non conquistarono il paese colla loro spada, E il braccio loro non li salvò; Anzi la tua destra, e il tuo braccio, e la luce del tuo volto; Perciocchè tu li gradivi.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
4Tu, o Dio, sei lo stesso mio Re; Ordina le salvazioni di Giacobbe.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
5Per te noi cozzeremo i nostri nemici; Nel tuo Nome noi calpesteremo coloro che si levano contro a noi.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
6Perciocchè io non mi confido nel mio arco, E la mia spada non mi salverà.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
7Anzi tu ci salverai da' nostri nemici, E renderai confusi quelli che ci odiano.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
8Noi ci glorieremo tuttodì in Dio, E celebreremo il tuo Nome in perpetuo. (Sela.)
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
9E pure tu ci hai scacciati, e ci hai svergognati; E non esci più co' nostri eserciti.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
10Tu ci hai fatto voltar le spalle dinanzi al nemico; E quelli che ci odiano ci hanno predati.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
11Tu ci hai ridotti ad esser come pecore da mangiare; E ci hai dispersi fra le genti.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
12Tu hai venduto il tuo popolo senza danari, E non hai fatto alcuno avanzo de' lor prezzi.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
13Tu ci hai posti in vituperio appresso i nostri vicini, In beffa, e in ischerno a quelli che stanno d'intorno a noi.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
14Tu ci hai messi ad essere proverbiati fra le genti, Ed hai fatto che ci è scosso il capo contro fra i popoli.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
15Il mio vituperio è tuttodì davanti a me, E la vergogna della mia faccia mi ha coperto,
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
16Per la voce del vituperatore e dell'oltraggiatore; Per cagione del nemico e del vendicatore.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
17Tutto questo ci è avvenuto, e non però ti abbiamo dimenticato, E non ci siam portati dislealmente contro al tuo patto.
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
18Il cuor nostro non si è rivolto indietro, E i nostri passi non si sono sviati da' tuoi sentieri;
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
19Quantunque tu ci abbi tritati, e messi in luogo di sciacalli; E ci abbi coperti d'ombra di morte.
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
20Se noi avessimo dimenticato il Nome dell'Iddio nostro, Ed avessimo stese le mani ad alcun dio strano,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
21Iddio non ne farebbe egli inchiesta? Conciossiachè egli conosca i segreti del cuore.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
22Anzi, per cagion tua siamo uccisi tuttodì, Siam reputati come pecore da macello.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
23Risvegliati; perchè dormi, Signore? Destati, non iscacciar ci in perpetuo.
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
24Perchè nascondi la tua faccia? Perchè dimentichi la nostra afflizione e la nostra oppressione?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
25Conciossiachè la nostra anima sia abbassata fin nella polvere, E il nostro ventre sia attaccato alla terra.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
26Levati in nostro aiuto, E riscuotici, per amor della tua benignità.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.