Psalmaro 44
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
1MAI N Kot, je ro n er ki jalo n at, jam at oko kajokajoi o n kit er, me kom kotin wiadar ni ar anjau maj.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
2Kom kotin pakiweier men liki kan ki lim omui, ap wilian ir di; kom kotin koko ja n wei kan, ap id katotoe ir ala.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
3Pwe re jota kaloedier jap o ki ar kodlaj, o pa arail jota katepa o n ir, pwe pali maun omui o lim omui, o marain en jila n omui; pweki kom kotin kupura irail er.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
4Pwe komui Kot ai Nanmarki, me inauki o n , Iakop, en jauaja i.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
5Komui, me je pan kawekila at imwintiti kan; ni mar omui me je pan tiakekidi me kin palian kit.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
6Pwe i jota kin kaporoporeki ai kajik katieu, o ai kodlaj jota kak dore ia la.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
7Pwe komui me kin jauaja kit ja n at imwintiti kan, o kom kin kanamenokala, me kailo n kin kit.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
8Ran karoj je pan kapi n a Kot, o je pan danke o n mar omui kokolata.
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
9Ari jo, kom kotin likidmalie kin kit ala, pwe jen lijela, o komui jota ia n at karij akan.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
10Kom kotin mueid o n at imwintiti, ren paki kit wei, o me kailo n kin kit, kin kulia ja n at kapwa.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
11Kom kotin mueid o n ir, ren kawe kit ala dueta jip oko, o kom kotin kamueit kit paja n nan pu n en men liki kan.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
12Kom netikila japwilim omui kan ni pwai jued, a komui ap jota kapwapwa kilar.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
13Kom kin kotin wiai o n kit, jen kankaurur ren men imp at, o lalaue o jarodi ren me kapil kit pena.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
14Kom kotin wia kin kit karajepa eu ren men liki kan o aramaj akan kin duedualok kin kit.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
15I kin jaro nin ran karoj o maj ai me dir en namenok,
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
16Ni ai ro n ero n aramaj morjued o lalaue, o ni ai kilekila n ai imwintiti o me kin akdepuk kan.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
17Mepukat karoj lel do n kit er, ari jo, je jota kak monokela komui, de wia dip o n japwilim omui inau.
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
18Mo n io n at jota pupwei ja n komui, o je jota wuki wei ja n al omui.
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
19A komui kawe kit alar ni wajan man jued, o kom kadupale kidi mot en mela.
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
20Ma je monokela mar en at Kol, o pokada pa at o n amen kot,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
21Kot jota pan kotin diarada? Pwe a kotin ma n i lol en mo n io n at.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
22Pwe kit kin kalokoloke kin komui ni ran karoj, o kit rajo n jip me pan kamela.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
23Mai n i, kom kotida! Da me kom kotin jaimokela? Kotin opada waja, o der kajapoke kit ala kolata!
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
24Da me kom kotin karirila jila n omui, o kotin maliela at luet o at kalokolok?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
25Pwe n en it poridier ni pwel par; kaped it paj o n pwel.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
26Kom kotida, jauaja kit, o dore kit ala pweki omui kala n an.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.