Luko 1
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Ĉar multaj jam entreprenis aranĝi historion pri la faktoj, kiuj estas konstatitaj inter ni,
1MURIN me toto ar intiniedier kajoi pan meakan, me kitail kin kamelele,
2kiel ilin transdonis al ni tiuj, kiuj de la komenco vidis mem kaj estis administrantoj de la vorto,
2Duen ir, me kajokajoi on kit, me jaunkakede o papa pan majan jan ni tapi o,
3ŝajnis bone ankaŭ al mi, esplorinta ĉion atente de la komenco, skribi en ordo al vi, plej eminenta Teofilo,
3I ap pil lamedar, me mau, i en intin won komui, Main Tiopiluj, pwe i lelepokki karoj jan in tapi o kokodo.
4por ke vi povu scii la certecon pri la aferoj, pri kiuj vi estas instruita.
4Pwe komui en aja duen meakan me komui aleer, me pun melel.
5En la tagoj de Herodo, reĝo de Judujo, estis pastro nomata Zeĥarja, el la deĵora grupo de Abija; kaj li havis edzinon el la filinoj de Aaron, kaj ŝia nomo estis Elizabeto.
5Ni muein Erodej nanmarki en ludiia, jamoro amen mia, kijan pwin on Apia, me mar a Jakariaj, o a paud amen jan nain Aron jeripein oko, me mar a Elijapet.
6Kaj ambaŭ estis justaj antaŭ Dio, irantaj laŭ ĉiuj ordonoj kaj instruoj de la Eternulo sen riproĉo.
6Ira karoj me pun mon Kot, o ira ineneweita ni en Kaun a kujoned o tiak kan karoj.
7Kaj ili ne havis infanon, ĉar Elizabeto estis senfrukta, kaj ili ambaŭ estis en profunda aĝo.
7A jota naira jeri, pwe Elijapet li dapwan amen, o ira karoj likailapalar.
8Kaj dum li plenumis sian pastradon antaŭ Dio en la vico de sia grupo,
8A kadekadeo ni a kapwaiada a dodok en jamero mon Kot ni anjau o, me a pwin pwaijaneki,
9laŭ la kutimo de la pastra ofico estis lia loto eniri en la sanktejon de la Eternulo kaj incensadi.
9Duen a kin wiaui ren jamero kan, o anjau en ijik mairon lao leler, a kotilon on nan im en kaudok en Kaun o.
10Kaj la tuta amaso de la popolo preĝis ekstere dum la horo de la incensado.
10A pokon kalaimun mi liki, wiawia kapakap ni klok en ijij.
11Kaj aperis antaŭ li anĝelo de la Eternulo, staranta dekstre de la altaro de incensado.
11A tounlan en Kaun amen pwara don i, kotikot ni pali maun en pei jaraui en potik.
12Kaj Zeĥarja maltrankviliĝis, kiam li vidis lin, kaj sur lin falis timo.
12Jakariaj lao majani, ap lujikida o majapwekada.
13Sed la anĝelo diris al li: Ne timu, Zeĥarja; ĉar via preĝo estas aŭdita, kaj via edzino Elizabeto naskos al vi filon, kaj vi donos al li la nomon Johano.
13A tounlan o majani on i: Jakariaj, der majak, pwe om kapakap pwaidar, om paud Elijapet pan naitikeda jeri ol amen, a koe pan ki on mar a Ioanej.
14Kaj vi havos ĝojon kaj feliĉon, kaj multaj ĝojos pro lia naskiĝo.
14O a pan kare on uk peren o popol, o me toto pan perenki a ipwidi.
15Ĉar li estos granda antaŭ la Sinjoro, kaj li ne trinkos vinon nek ebriigaĵon; kaj li estos plena de la Sankta Spirito jam de la ventro de sia patrino.
15Pwe a pan lapalap ren Kaun o, a jota pan nim wain, pil jo eu jon en joko; a pan dir en Nen jaraui nan kupur en in a.
16Kaj multajn el la filoj de Izrael li turnos al la Eternulo, ilia Dio.
16A me toto ren nain Ijrael akan, me a pan kawuki on Kaun ar Kot.
17Kaj li iros antaŭ Lia vizaĝo en la spirito kaj potenco de Elija, por turni la korojn de la patroj al la infanoj kaj la malobeemajn al la saĝeco de la justuloj, por pretigi por la Sinjoro popolon preparitan.
17A pan tion mo a ni nen o rojon en Eliaj, pwen kawuki on jeri kan monion en jam arail akan o me jopeik kan on lamalam en me pun kan, pwen kaonopadan Kaun o pwin aramaj lelapok eu.
18Kaj Zeĥarja diris al la anĝelo: Per kio mi scios tion? ĉar mi estas maljunulo, kaj mia edzino havas profundan aĝon.
18A Jakariaj majani on tounlan o: Da me i en ajaki me wet? Pwe I ol laudalar amen, o ai paud pil likailapalar.
19Kaj la anĝelo responde diris al li: Mi estas Gabriel, kiu staras antaŭ Dio; kaj mi estas sendita, por paroli al vi kaj fari al vi tiun bonan sciigon.
19A tounlan japen majani on i: Nai Kapriel, me kin ariri Kot, o me pakadarado, en lokaia on uk, o wa don uk ronamau pukat.
20Kaj jen vi silentos kaj estos ne kapabla paroli, ĝis la tago, kiam tio okazos, ĉar vi ne kredis miajn vortojn, kiuj plenumiĝos siatempe.
20Kilan, koe pan loton la, o jaja lokaia lao lel ran o, me mepukat pan pwaida, pweki om jota kamelele ai kajoi, me pan pwaida ni a anjau.
21Kaj la popolo atendis Zeĥarjan, kaj miris pro lia restado en la sanktejo.
21A pokon o auiaui Jakariaj, puriamuiki a pwapwand nan im ni kaudok.
22Kaj kiam li elvenis, li ne povis paroli al ili; kaj ili eksciis, ke li vidis vizion en la sanktejo; kaj li faradis signojn al ili, kaj restis muta.
22A lao pedoi jan, a jolar kak majan on irail. Irail ap dedeki, me e udial manaman eu nan im en kaudok o. A olol on irail o lotonlar.
23Kaj kiam finiĝis la tagoj de lia pastrado, li foriris en sian domon.
23Kadekadeo ran akan en a dodok lao nikier, a kotin purelan japwe koieilan im a.
24Kaj post tiuj tagoj lia edzino Elizabeto gravediĝis, kaj kaŝis sin kvin monatojn, dirante:
24Murin ran pukat a paud Elijapet lijeanda o mimieta nan deu a jaunipon limau indada:
25Tiamaniere agis la Eternulo rilate al mi en la tagoj, kiam Li favore rigardis min, por forpreni mian riproĉon inter homoj.
25Iduen Kaun o kotin wiai on ia ni ran oko, ni a kotin majan don ia, pwen kotiki jan ia kanamenok pai ren aramaj.
26Kaj en la sesa monato la anĝelo Gabriel estis sendita de Dio en urbon de Galileo, nomatan Nazaret,
26Ni kawonu en jaunipon tounlan Kapriel pakadarala jan ren Kot on nan kanim en Kalilaa eu, me ad a Najaret,
27al virgulino fianĉinigita kun viro, kies nomo estis Jozef, el la domo de David; kaj la nomo de la virgulino estis Maria.
27Ren jeripein makelekel amen, me kijin nin on ol amen, me mar a Iojep, kijan kadaudok en Dawid; jeripein makelekel o adaneki Maria.
28Kaj li venis al ŝi, kaj diris: Saluton al vi la grace favorita, la Eternulo estas kun vi.
28Tounlan o kotilon on nan deu a majani on i: Kajelelia Main, kom meid pai, Kaun o kotikot re omui! Kom meid pai nan pun en li akan!
29Sed ŝi tre maltrankviliĝis ĉe tiu diro, kaj konsideris, kia povas esti tiu saluto.
29A lao kilaner i, o ronadar a majan, ap majapwekadar madamadaua: Duen jon en ranamau o.
30Kaj la anĝelo diris al ŝi: Ne timu, Maria; ĉar vi trovis gracon antaŭ Dio.
30A tounlan majani on i: Maria, ender majak, pwe komui me konekonelar ren Kot.
31Kaj jen vi gravediĝos en via ventro kaj naskos filon, kaj vi nomos lin JESUO.
31A kilan, komui pan lijeanda o naitikeda jeri ol amen, a komui pan ki on mar a Iejuj.
32Li estos granda, kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo; kaj Dio, la Eternulo, donos al li la tronon de lia patro David;
32Nan i me pan lapalap, o a pan maraneki Japwilim en Kaun lapalap, o Kaun Kot pan kotiki on i mol en jam a Dawid.
33kaj li reĝos super la domo de Jakob eterne, kaj lia regno ne havos finon.
33O a pan kakaunda kadaudok en Iakop kokolata, o japwilim a wei jota pan imwila.
34Kaj Maria diris al la anĝelo: Kiel estos tio, ĉar mi ne konas viron?
34Maria ap majani on tounlan o: Daduen mepukat pan kak wiaui, aki i jaja ol amen?
35Kaj la anĝelo responde diris al ŝi: La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankaŭ la naskotaĵo estos nomata sankta, la Filo de Dio.
35Tounlan o kotin japen majani on i: Nen jaraui pan kotin ti po omui o rojon en Kaun lapalap pan kipa komui di, i me jaraui o, me pan ipwi jan komui, pan marenki: Japwilim en Kot.
36Kaj jen via parencino Elizabeto ankaŭ gravediĝis je filo en sia maljuneco, kaj la nuna monato estas la sesa por ŝi, kiun oni nomis senfrukta.
36O majani, ri om Elijapet pil lijeandar ni a likailapala, a pan neitikeda jeri ol amen, a kawonu en jaunipon anjau wet; iei i me dapwan,
37Ĉar ĉe Dio nenio estas neebla.
37Pwe jota meakot, me Kot jota kak on.
38Kaj Maria diris: Jen la sklavino de la Eternulo; estu al mi laŭ via diro. Kaj la anĝelo foriris de ŝi.
38A Maria potoan on: Majani, nai lidu en Kaun o; en wiaui on ia duen omui majan. Tounlan o ap kotila jan re a.
39Kaj en tiuj tagoj Maria leviĝis kaj senprokraste vojaĝis en la montan regionon, en urbon de Judujo;
39I ran oko Maria madan kotila pon nana o nan kanim en luda eu,
40kaj enirinte en la domon de Zeĥarja, ŝi salutis Elizabeton.
40Ap pedelon on nan im en Jakariaj o ranamau on Elijapet.
41Kaj kiam Elizabeto aŭdis la saluton de Maria, la infaneto eksaltis en ŝia ventro; kaj Elizabeto pleniĝis de la Sankta Spirito,
41Kadekadeo Elijapet lao roner en Maria a ranamau on i, jeri o ap mokideda nan kaped a; a Elijapet ap direkila Nen jaraui,
42kaj ŝi levis sian voĉon per laŭta krio, kaj diris: Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via ventro.
42O nil laudeda majani: Komui meid pai ren li akan, o meid iajanai ipwin kupur omui!
43Kaj pro kio okazas al mi ĉi tio, ke la patrino de mia Sinjoro venas al mi?
43A iaduen pai wet a ko jan ia, pwe in en ai Kaun koti don ia?
44Ĉar jen kiam la voĉo de via saluto venis en miajn orelojn, la infaneto ĝoje eksaltis en mia ventro.
44Majani, ni ai roner omui ranamau, jeri o ap mokideda nan kaped i aki a peren.
45Kaj feliĉa estas ŝi, kiu kredis, ĉar plenumiĝos tio, kio estas dirita al ŝi de la Eternulo.
45O komui meid pai, pweki komui pojon! Pwe a pan pwaida, me Kaun o kotin majani on komui.
46Kaj Maria diris: Mia animo altigas la Eternulon,
46Maria ap majani: Lol ai kapina Kaun o,
47Kaj mia spirito ĝojis en Dio, mia Savanto,
47O nen i perenki Kot ai Jaunkamaur.
48Ĉar Li rigardis la humilecon de Sia sklavino; Ĉar jen de nun ĉiuj generacioj nomos min feliĉa.
48Pwe a kotin kupurala japwilim a lidu tikitik o. Kilan, jan met o kokolata di karoj pan kapai kin ia,
49Ĉar la Potenculo faris al mi grandaĵojn, Kaj sankta estas Lia nomo.
49Pwe a kotin wiaer jon en manaman on ia, me lapalap o mar a me jaraui.
50Kaj Lia boneco estas por ĉiuj generacioj Al tiuj, kiuj Lin timas.
50A kotin kalanan on di karoj kokolata, on irail me kin lan i.
51Li montris forton per Sia brako, Li dispelis fierulojn en la penso de ilia koro.
51O a kotin wia kida lim a manaman akan. O a kotin kara wan pajan, me kin lemai nan monion arail.
52Li malaltigis potenculojn de iliaj tronoj, Kaj Li altigis humilulojn.
52A kotin jikin wei jaupeidi kan jan mol ar, ap id kajapwilada me tikitik kan.
53Malsatulojn Li plenigis per bonaĵo, Kaj riĉulojn Li forsendis malplenaj.
53A kotin kamede kida kapwa me men manadar akan, ap kotin kadarala kaip me kapwapwa kan.
54Li helpis Sian servanton Izrael, Memorante Sian korfavoron.
54A kotin upor kin japwilim a ladu Ijrael, o kotin tamataman a kalanan,
55Kiel Li parolis al niaj patroj, Al Abraham kaj al lia idaro eterne.
55Duen a kotin majani on jam atail akan, on Apraam o kadaudok a kokolata.
56Kaj Maria loĝis ĉi ŝi tri monatojn, kaj reiris al sia domo.
56A Maria kotikot re a jaunipon jilu, ap purelan im a.
57Kaj venis por Elizabeto la tempo, en kiu ŝi devis naski; kaj ŝi naskis filon.
57Ari, anjaun Elijapet leler pwen naitik, a naitikeda jeri ol amen.
58Kaj ŝiaj najbaroj kaj ŝiaj parencoj aŭdis, ke la Eternulo pligrandigis Sian bonecon al ŝi; kaj ili ĝojis kun ŝi.
58O men imp a kan o jau i ronadar, me Kaun o kotin kupura i, rap ian i peren kida.
59Kaj en la oka tago oni venis, por cirkumcidi la infaneton; kaj ili eknomis lin Zeĥarja, laŭ la nomo de lia patro.
59Kadekadeo auel en ran o re pwara don jirkomjaij jeri o; ir ari ki on mar en jam a Jakariaj.
60Kaj lia patrino responde diris: Tute ne; sed li estos nomata Johano.
60A in a japen indada: O kaidin, pwe a pan maraneki Ioanej.
61Kaj ili diris al ŝi: El via parencaro estas neniu, kiu estas nomata per tiu nomo.
61lrail ap indan i: Nan jota jau om men me maraneki met.
62Kaj ili faris signojn al lia patro pri tio, kiel li volas, ke li estu nomata.
62Irail ap olol on jam a, duen me a mauki, jeri en adaneki.
63Kaj li petis tabuleton, kaj skribis jene: Lia nomo estas Johano. Kaj ĉiuj miris.
63I ari poeki jlet eu, ap intiniedier o majani: A pan adaneki loanej. Irail karoj ap puriamuiki.
64Kaj tuj lia buŝo malfermiĝis, kaj lia lango liberiĝis; kaj li parolis, glorante Dion.
64A madan jilan i wajok pajan o tenap a japadokada; i ari majani o kapina Kot.
65Kaj timo venis sur ĉiujn, kiuj loĝis ĉirkaŭ ili, kaj tra la tuta monta regiono de Judujo disvastiĝis rakonto pri ĉio tio.
65A majak kipadi karoj, me kaukaujon imp ar, o wiawia pukat lolok jili pon nana en Iudaa karoj.
66Kaj ĉiuj aŭdantoj konservis tion en sia koro, dirante: Kia do estos ĉi tiu knabeto? Ĉar la mano de la Eternulo estis kun li.
66A karoj me ronadar, kin nekinekid nan monion arail, indada: Da me jeri men et pan wiala? Pwe lim en Kaun o kotin ian i.
67Kaj lia patro Zeĥarja pleniĝis de la Sankta Spirito, kaj profetis, dirante:
67A jam a Jakariaj direkila Nen jaraui ap kokopada majani:
68Benata estu la Eternulo, la Dio de Izrael, Ĉar Li vizitis Sian popolon kaj faris por ili elaĉeton,
68Kapina on Kaun Kot en Ijrael, pwe a kotidier ren japwilim a aramaj akan dore ir ala.
69Kaj levis kornon de savo por ni En la domo de Sia servanto David,
69O kotin wiadan kitail kamaur patail jan nan kadaudok en japwilim a ladu Dawid.
70Kiel Li parolis per la buŝo de Siaj sanktaj profetoj, de post la komenco de la mondo,
70Duen a kotin majanier ren japwilim a jaukop jaraui kan, jan tapin kaua kokodo,
71Savadon el niaj malamikoj kaj el la mano de ĉiuj niaj malamantoj;
71Me a pan kotin dore kitail la jan ren atail imwintiti o jan nan pa en me kailon kin kitail,
72Por montri Sian bonecon ĉe niaj patroj, Kaj por memori Sian sanktan interligon;
72O kotin kalanan on jam atail akan, o kotin kupureda a inau jaraui,
73La ĵuron, kiun Li ĵuris al nia patro Abraham;
73O kaula eu, me a kotin kauki on jam atail Apraam, en kotiki on kitail.
74Ke Li donos al ni, ke, liberigite el la mano de niaj malamikoj, Ni servu Lin sentime,
74Pwe jen dore jan nan pa en atail imwintiti, ap papa i jo majak,
75En sankteco kaj justeco antaŭ Li ĉiujn niajn tagojn.
75Nin tiak lelapok o pun mon jilan i ran karoj kokolata.
76Kaj vi, infano, estos nomata profeto de la Plejaltulo, Ĉar vi iros antaŭ la vizaĝo de la Sinjoro, por pretigi liajn vojojn,
76A koe nai jeri pan adaneki: Jaukop en me lapalap o, pwe koe pan tion mon jilan en Kaun o, pwen kuonopada japwilim a al akan
77Por doni al lia popolo scion de savo En la pardonado de iliaj pekoj,
77Pwen kawewe on japwilim a aramaj kamaur, iei lapwa pan dip ar akan;
78Pro la kompata koro de nia Dio, Per kiu nin vizitis la sunleviĝo de supre,
78Pweki en atail Kot a kalanan melel, me marain dakaraki don kitail jan poa.
79Por lumi sur tiujn, kiuj sidas en mallumo kaj en la ombro de morto, Por gvidi niajn piedojn en la vojojn de paco.
79Pwen kamaraini toun pali rotorot o mot en mela, o kainen on na atail nan al en popol.
80Kaj kreskis la infano kaj fortiĝis en spirito, kaj estis en la dezertoj ĝis la tago de sia ekmontriĝo al Izrael.
80A jeri o kakairida, o kelail ni nen e, o a kin mimi nan jap tan, lao a pan janjal on Ijrael.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.