Psalmaro 44
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
World English Bible
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
1We have heard with our ears, God; our fathers have told us what work you did in their days, in the days of old.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
2You drove out the nations with your hand, but you planted them. You afflicted the peoples, but you spread them abroad.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
3For they didn’t get the land in possession by their own sword, neither did their own arm save them; but your right hand, your arm, and the light of your face, because you were favorable to them.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
4God, you are my King. Command victories for Jacob!
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
5Through you, we will push down our adversaries. Through your name, we will tread down those who rise up against us.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
6For I will not trust in my bow, neither will my sword save me.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
7But you have saved us from our adversaries, and have shamed those who hate us.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
8In God we have made our boast all day long. We will give thanks to your name forever. Selah.
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
9But now you rejected us, and brought us to dishonor, and don’t go out with our armies.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
10You make us turn back from the adversary. Those who hate us take plunder for themselves.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
11You have made us like sheep for food, and have scattered us among the nations.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
12You sell your people for nothing, and have gained nothing from their sale.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
13You make us a reproach to our neighbors, a scoffing and a derision to those who are around us.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
14You make us a byword among the nations, a shaking of the head among the peoples.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
15All day long my dishonor is before me, and shame covers my face,
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
16at the taunt of one who reproaches and verbally abuses, because of the enemy and the avenger.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
17All this has come on us, yet we haven’t forgotten you. We haven’t been false to your covenant.
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
18Our heart has not turned back, neither have our steps strayed from your path,
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
19though you have crushed us in the haunt of jackals, and covered us with the shadow of death.
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
20If we have forgotten the name of our God, or spread out our hands to a strange god,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
21won’t God search this out? For he knows the secrets of the heart.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
22Yes, for your sake we are killed all day long. We are regarded as sheep for the slaughter.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
23Wake up! Why do you sleep, Lord? Arise! Don’t reject us forever.
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
24Why do you hide your face, and forget our affliction and our oppression?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
25For our soul is bowed down to the dust. Our body clings to the earth.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
26Rise up to help us. Redeem us for your loving kindness’ sake.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.