Psalmaro 44
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
1Al Músico principal: de los hijos de Coré: Masquil. OH Dios, con nuestros oídos hemos oído, nuestros padres nos han contado, la obra que hiciste en sus días, en los tiempos antiguos.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
2Tú con tu mano echaste las gentes, y los plantaste á ellos; afligiste los pueblos, y los arrojaste.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
3Porque no se apoderaron de la tierra por su espada, ni su brazo los libró; sino tu diestra, y tu brazo, y la luz de tu rostro, porque te complaciste en ellos.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
4Tú, oh Dios, eres mi rey: manda saludes á Jacob.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
5Por medio de ti sacudiremos á nuestros enemigos: en tu nombre atropellaremos á nuestros adversarios.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
6Porque no confiaré en mi arco, ni mi espada me salvará.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
7Pues tú nos has guardado de nuestros enemigos, y has avergonzado á los que nos aborrecían.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
8En Dios nos gloriaremos todo tiempo, y para siempre loaremos tu nombre. (Selah.)
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
9Empero nos has desechado, y nos has hecho avergonzar; y no sales en nuestros ejércitos.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
10Nos hiciste retroceder del enemigo, y saqueáron nos para sí los que nos aborrecían.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
11Pusístenos como á ovejas para comida, y esparcístenos entre las gentes.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
12Has vendido tu pueblo de balde, y no pujaste en sus precios.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
13Pusístenos por vergüenza á nuestros vecinos, por escarnio y por burla á los que nos rodean.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
14Pusístenos por proverbio entre las gentes, por movimiento de cabeza en los pueblos.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
15Cada día mi vergüenza está delante de mí, y cúbreme la confusión de mi rostro,
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
16Por la voz del que me vitupera y deshonra, por razón del enemigo y del que se venga.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
17Todo esto nos ha venido, y no nos hemos olvidado de ti; y no hemos faltado á tu pacto.
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
18No se ha vuelto atrás nuestro corazón, ni tampoco se han apartado nuestros pasos de tus caminos.
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
19Cuando nos quebrantaste en el lugar de los dragones, y nos cubriste con sombra de muerte,
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
20Si nos hubiésemos olvidado del nombre de nuestro Dios, ó alzado nuestras manos á dios ajeno,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
21¿No demandaría Dios esto? porque él conoce los secretos del corazón.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
22Empero por tu causa nos matan cada día; somos tenidos como ovejas para el matadero.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
23Despierta; ¿por qué duermes, Señor? Despierta, no te alejes para siempre.
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
24¿Por qué escondes tu rostro, y te olvidas de nuestra aflicción, y de la opresión nuestra?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
25Porque nuestra alma está agobiada hasta el polvo: nuestro vientre está pegado con la tierra.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
26Levántate para ayudarnos, y redímenos por tu misericordia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.