Psalmaro 66
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Ĝoje kriu al Dio tuta la tero.
1Al Músico principal: Cántico: Salmo. ACLAMAD á Dios con alegría, toda la tierra:
2Muziku la gloron de Lia nomo, Faru honoron al Lia gloro.
2Cantad la gloria de su nombre: poned gloria en su alabanza.
3Diru al Dio: Kiel timindaj estas Viaj faroj! Pro Via granda forto kaŝiĝas antaŭ Vi Viaj malamikoj.
3Decid á Dios: ¡Cuán terribles tus obras! Por lo grande de tu fortaleza te mentirán tus enemigos.
4La tuta tero kliniĝas antaŭ Vi kaj kantas al Vi, Kantas Vian nomon. Sela.
4Toda la tierra te adorará, y cantará á ti; cantarán á tu nombre. (Selah.)
5Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, Kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.
5Venid, y ved las obras de Dios, terrible en hechos sobre los hijos de los hombres.
6Li faris el maro sekan teron; Riveron oni transpaŝis piede; Tie ni ĝojis pro Li.
6Volvió la mar en seco; por el río pasaron á pie; allí en él nos alegramos.
7Li regas per Sia potenco eterne; Liaj okuloj rigardas la popolojn; La ribelantoj ne leviĝu. Sela.
7El se enseñorea con su fortaleza para siempre: sus ojos atalayan sobre las gentes: los rebeldes no serán ensalzados. (Selah.)
8Laŭdu, ho popoloj, nian Dion, Kaj laŭte aŭdigu Lian gloron.
8Bendecid, pueblos, á nuestro Dios, y haced oir la voz de su alabanza.
9Li donis vivon al nia animo, Kaj ne lasis falŝanceliĝi nian piedon.
9El es el que puso nuestra alma en vida, y no permitió que nuestros pies resbalasen.
10Ĉar Vi esploris nin, ho Dio; Vi refandis nin, kiel oni refandas arĝenton.
10Porque tú nos probaste, oh Dios: ensayástenos como se afina la plata.
11Vi enirigis nin en kaptilon, Vi metis ŝarĝon sur niajn lumbojn;
11Nos metiste en la red; pusiste apretura en nuestros lomos.
12Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; Ni trapasis fajron kaj akvon, Sed Vi elirigis nin en bonstaton.
12Hombres hiciste subir sobre nuestra cabeza; entramos en fuego y en aguas, y sacástenos á hartura.
13Mi eniros en Vian domon kun bruloferoj; Mi plenumos al Vi miajn promesojn,
13Entraré en tu casa con holocaustos: te pagaré mis votos,
14Kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia buŝo, Kiam mi estis en premo.
14Que pronunciaron mis labios, y habló mi boca, cuando angustiado estaba.
15Grasajn bruloferojn mi alportos al Vi kun fumo de virŝafoj; Mi oferos bovidojn kaj kaprojn. Sela.
15Holocaustos de cebados te ofreceré, con perfume de carneros: sacrificaré bueyes y machos cabríos. (Selah.)
16Venu, aŭskultu, ĉiuj, kiuj timas Dion; Kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.
16Venid, oid todos los que teméis á Dios, y contaré lo que ha hecho á mi alma.
17Al Li mi vokis per mia buŝo, Kaj Lia glorado estis sub mia lango.
17A él clamé con mi boca, y ensalzado fué con mi lengua.
18Se mi vidus maljustaĵon en mia koro, Mia Sinjoro min ne aŭskultus;
18Si en mi corazón hubiese yo mirado á la iniquidad, el Señor no me oyera.
19Sed Dio aŭskultis, Li atentis la voĉon de mia preĝo.
19Mas ciertamente me oyó Dios; antendió á la voz de mi súplica.
20Glorata estu Dio, Kiu ne forpuŝis mian preĝon kaj ne rifuzis al mi Sian bonecon.
20Bendito Dios, que no echó de sí mi oración, ni de mí su misericordia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.