Psalmaro 69
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.
1Al Músico principal: sobre Sosannim: Salmo de David. SÁLVAME, oh Dios, porque las aguas han entrado hasta el alma.
2Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
2Estoy hundido en cieno profundo, donde no hay pie: he venido á abismos de aguas, y la corriente me ha anegado.
3Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
3Cansado estoy de llamar; mi garganta se ha enronquecido; han desfallecido mis ojos esperando á mi Dios.
4Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
4Hanse aumentado más que los cabellos de mi cabeza los que me aborrecen sin causa; hanse fortalecido mis enemigos, los que me destruyen sin por qué: he venido pues á pagar lo que no he tomado.
5Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.
5Dios, tú sabes mi locura; y mis delitos no te son ocultos.
6Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!
6No sean avergonzados por mi causa los que te esperan, oh Señor Jehová de los ejércitos; no sean confusos por mí los que te buscan, oh Dios de Israel.
7Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.
7Porque por amor de ti he sufrido afrenta; confusión ha cubierto mi rostro.
8Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
8He sido extrañado de mis hermanos, y extraño á los hijos de mi madre.
9Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
9Porque me consumió el celo de tu casa; y los denuestos de los que te vituperaban, cayeron sobre mí.
10Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
10Y lloré afligiendo con ayuno mi alma; y esto me ha sido por afrenta.
11Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.
11Puse además saco por mi vestido; y vine á serles por proverbio.
12Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
12Hablaban contra mí los que se sentaban á la puerta, y me zaherían en las canciones de los bebedores de sidra.
13Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
13Empero yo enderezaba mi oración á ti, oh Jehová, al tiempo de tu buena voluntad: oh Dios, por la multitud de tu misericordia, por la verdad de tu salud, óyeme.
14Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
14Sácame del lodo, y no sea yo sumergido: sea yo libertado de los que me aborrecen, y del profundo de las aguas.
15Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.
15No me anegue el ímpetu de las aguas, ni me suerba la hondura, ni el pozo cierre sobre mí su boca.
16Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.
16Oyeme, Jehová, porque apacible es tu misericordia; mírame conforme á la multitud de tus miseraciones.
17Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.
17Y no escondas tu rostro de tu siervo; porque estoy angustiado; apresúrate, óyeme.
18Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
18Acércate á mi alma, redímela: líbrame á causa de mis enemigos.
19Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.
19Tú sabes mi afrenta, y mi confusión, y mi oprobio: delante de ti están todos mis enemigos.
20Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
20La afrenta ha quebrantado mi corazón, y estoy acongojado: y esperé quien se compadeciese de mí , y no lo hubo: y consoladores, y ninguno hallé.
21Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
21Pusiéronme además hiel por comida, y en mi sed me dieron á beber vinagre.
22Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.
22Sea su mesa delante de ellos por lazo, y lo que es para bien por tropiezo.
23Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.
23Sean oscurecidos sus ojos para ver, y haz siempre titubear sus lomos.
24Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
24Derrama sobre ellos tu ira, y el furor de tu enojo los alcance.
25Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.
25Sea su palacio asolado: en sus tiendas no haya morador.
26Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
26Porque persiguieron al que tú heriste; y cuentan del dolor de los que tú llagaste.
27Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
27Pon maldad sobre su maldad, y no entren en tu justicia.
28Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
28Sean raídos del libro de los vivientes, y no sean escritos con los justos.
29Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
29Y yo afligido y dolorido, tu salud, oh Dios, me defenderá.
30Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
30Alabaré yo el nombre de Dios con cántico, ensalzarélo con alabanza.
31Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
31Y agradará á Jehová más que sacrificio de buey, ó becerro que echa cuernos y uñas.
32Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.
32Veránlo los humildes, y se gozarán; buscad á Dios, y vivirá vuestro corazón.
33Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.
33Porque Jehová oye á los menesterosos, y no menosprecia á sus prisioneros.
34Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.
34Alábenlo los cielos y la tierra, los mares, y todo lo que se mueve en ellos.
35Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.
35Porque Dios guardará á Sión, y reedificará las ciudades de Judá; y habitarán allí, y la poseerán.
36Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.
36Y la simiente de sus siervos la heredará, y los que aman su nombre habitarán en ella.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.